ေဝးကြာ

ေဝးကြာ

ငါတို႔ ေဝးကြာသြားၾကၿပီ။

ငယ္ငယ္က ငါ ငံု႔ကိုင္းခူးဆြတ္ဖူးတဲ့ သစ္သီး
အခု
ပင္စည္ကိုဖက္ၿပီး
ငါ တေမ့တေမာ ေမာ့ေမ်ွာ္ၾကည့္ရသလို ေဝးကြာ။

ပင္လယ္ျပင္မွာ
ေလွစုတ္တစ္စင္းနဲ႔ ငါ ေမ်ာပါစဥ္
ရွိစုမဲ့စု ဘီစကြတ္ဗူးေလး
လိႈင္းအပုတ္ ေျမာက္တက္လြင့္စင္သြားသလို ေဝးကြာ။

ေရခ်ိဳးခန္းနံရံကို မွီထိုင္
ငါ့ ေခါင္းေပၚ ရြာခ် ေရပန္းေရစက္ေတြ။
လက္ေကာက္ဝတ္က ပန္းထြက္ေနတဲ့ ေသြးေတြကို တိုက္စားသြား
အခိုးအေငြ႕ေတြၾကား
တစ္ေယာက္ေအာ္သံ တစ္ေယာက္နားထဲ
ငါ့အရိပ္နဲ႔ငါ သဲ့သဲ့ဖြဖြအၾကားမွားသလို ေဝးကြာ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္

ေက်ာက္ပန္းေတာင္း

ေက်ာက္ပန္းေတာင္း

ငါ့ငယ္ဘဝကို
ေမာင္ဗမာစက္ဘီးလက္ကိုင္ဘရိတ္တန္းၾကား
ေစာင္းေကာက္ေဆးေပါ့လိပ္နဲ႔အတူ ထိုးညွပ္ခဲ့။

ပုပၸါးေတာင္ကလပ္ႀကီးတည့္တည့္
ဗဒင္အသံတုလုပ္ၿပီး ေလးေတာ္ကို တင္မိတယ္။

အေမႊးတိုင္ျဖစ္သြားတဲ့ မန္းက်ည္းပင္မ်ား
ဗလီနဲ႔ တူတဲ့ အေဆာက္အဦးရွိရင္
ဆယ္ဘီးကားနဲ႔ ဝိုင္းတိုက္ပစ္ၾကမလား။

လက္လက္ထ ေခ်ာ္ရည္တံုးခဲေျမႀကီးေပၚ
မီးအပူေပးလိုက္ရင္ ဖင္ကြ်တ္သြားတဲ့ မုန္႔စားေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္။

ခင္ပပလိႈင္ကို မွန္းၿပီး အာသာမေျဖတတ္ေသးဘူး
ထိုင္းစာလံုးမဲကတ္ကို ထိုးႏႈိက္လိုက္ေတာ့
လက္ခလယ္ထိပ္မွာ ေကရြဲႀကီးနဲ႔ ထံုခ်ိဳင္းပါလာ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္

ည႐ုပ္တု

ည႐ုပ္တု

တဇြတ္ထိုးဆန္မႈနဲ႔ ဘယ္လိုမွ ဆြဲညိွလို႔မရတဲ့ မိုးသားထဲ
ကိုယ္က်င့္တရားပိုင္း ရိုးရာကဲလြန္းၿပီး
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္
တိမ္ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ေမ်ာ
အိပ္စက္ျခင္းကို
ခပ္စုတ္စုတ္ငွက္တစ္ေကာင္ကိုက္ခ်ီပ်ံသန္းလာခ်ိန္
ငါ့အိမ္ျပတင္းေပါက္ရဲ႕
အေမွာင္ေခတ္ကိုယ္စားျပဳ
ေလးလံထူထဲတဲ့ လိုက္ကာေတြ။

ေသြးပြက္ပြက္ထေစမယ့္ ဟစ္ေဟာ့ယဥ္ေက်းမႈဟာ
နံရံၾကမ္းခင္းေတြေအာက္မွာ နစ္ဝင္ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီ။
ဘယ္လိုမွ ဖြင့္ရိုက္ထုတ္လို႔ မရေတာ့ဘူး။
ငါ့ မ်က္ခြံေတြေအာက္ကေန
ငါ့ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးဟာ အေစာတလ်င္ လိမ့္ဆင္း
ၿပီး
ဆန္႔က်င္ဘက္အရပ္ဆီ ထြက္ခြာသြား။

အနက္ရဲ႕ အေရာင္
အဲဒါနဲ႔ သဟဇာတမျဖစ္တဲ့
မသတီစရာ ျဖဴဖတ္ဖတ္ေပ်ာ့တြဲတြဲ အသားစိုင္
ငါ့ အရိုးေတြ ငါ့ စအိုအေပါက္ဝက
ေခါက္တြန္႔လ်ိဳထြက္လာ
ၿပီး
ငါ့ကို ေပယ်ာလကန္ ပစ္ထားခဲ့
အခု အိပ္မက္ျမစ္တို႔ရဲ႕ ကုတ္ျခစ္မႈကို စတင္ခံစားရၿပီ။
မီးဖိုေခ်ာင္က ၾကက္သြန္တစ္ဥနဲ႔
လံုးလံုးလ်ားလ်ားႀကီး ကင္းကြာခဲ့ၿပီ။

ငါရွိေနေသးလား။
အိပ္ယာေပၚ ကေယာင္ကတမ္း လက္နဲ႔ ထိအစမ္းမွာ
လူတစ္ေယာက္စာ အေရျပားႀကီး
အျပစ္အနာအဆာအျပည့္ နံေစာ္
ေတာအုပ္က နက္သထက္ နက္လာ
အစာငတ္ေနပံုေပါက္တဲ့ ေကာင္းကင္နက္နက္တစ္ခု
ငါ့လ်ွာဟာ ငါ့ဆီကေန
ဖမ္းလို႔မမိႏိုင္ေအာင္ အေဝးတကာ့အေဝးႀကီးဆီ
တရြတ္တိုက္ေပ်ာက္ကြယ္။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္

၁၉.၈.၁၆
နံနက္ ၁၂း၃၀ နာရီ

 

 

မိန္းမပ်ိဳေလး မိေထြး

မိန္းမပ်ိဳေလး မိေထြး

ႀကံစိုက္တဲ့ ရာသီဆို သူမကို သတိရတယ္။
ငါ့ပါးစပ္ထဲက မနက္ခင္းသြားတိုက္ေဆးျမဳပ္အျဖဴေရာင္ေတြ
ေရဆိုးေျမာင္းတစ္ေလွ်ာက္ လူးလြန္႕ေရေနသတၱ၀ါေလးေတြအေပၚ
ဗံုးႀကဲသလို ေထြးထုတ္တမ္းကစားေနခ်ိန္မွာ
သူမ ေရာက္လာတတ္တယ္။
သူမဟာ ငါ့အေမရဲ႕ ပဲျပဳတ္သည္ျဖစ္တယ္။

ငါ့အိမ္ေခါင္မိုးေပၚ တစ္စံုတစ္ေယာက္လႊတ္တင္ထားတဲ့
ညေနခင္းစကၠဴစြန္တစ္စင္းကို ေငးေမာေနမိခ်ိန္
သူမေရာက္လာတတ္တယ္။
သူမဟာ ငါ့ အေမရဲ႕ ဧည့္သည္ျဖစ္တယ္။

စကား၀ိုင္းဆီက စကားလံုးတိုင္းကို နားလည္ဖို႔ရာေတာ့
ငါ့ အသက္က ငယ္လြန္းေသးရဲ႕။
ဒါေပမယ့္ သူမနဲ႔
သူမရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကြဲေအာက္က သြားေတြကိုေတာ့
ငါေခ်ာင္းမၾကည့္ဘဲ မေနႏိုင္ခဲ့ဘူး။
သူမဟာ ငါ့ ဘ၀မွာ ပထမဆံုးျမင္ဖူးတဲ့ ေမြးရာပါ အေပၚႏႈတ္ခမ္းကြဲသူ။

ဟိုအရင္ ေလးနဲ႔ျမား ကိုယ္စီကိုင္ရင္း
ငါတို႔ ေျပးလႊားခဲ့တဲ့ ကြင္းျပင္က်ယ္
သက္ဆိုင္ရာက ႀကံေတြ စိုက္ပစ္တယ္။
သူမအေလာင္းကို ႀကံစိုက္ခင္းထဲမွာ ရွာေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္။
ပုပ္ပြၿပီး ရုပ္ပ်က္ေနတဲ့ သူမရဲ႕ အေလာင္း
သူမဟာ ငါ့ဘ၀မွာ ပထမဆံုးသိခဲ့ရတဲ့ မုဒိန္းက်င့္သတ္ျဖတ္ခံလိုက္ရသူ။
မိန္းမပ်ိဳေလး မိေထြး။
လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၄.၈.၂၀၁၆
နံနက္ ၃း၁၃ နာရီ

လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ

လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ

လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ
စာလည္း ဟုတ္တိပတ္တိမတတ္
ဟိုဟိုဒီဒီလည္း မသြားဖူး မလာဖူး
ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကိုယ္ရပ္ကြက္မွာပဲ ဟန္တစ္ခြဲသား
လက္လုပ္လက္စား ေမြးခ်င္းမ်ားတာကိုပဲ ဂုဏ္ယူမဆံုး

လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ
ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်လာသူေတြအေပၚ မရႈစိမ့္
သူတို႔အိမ္ ဆယ္လံုးၾကား
တကၠသိုလ္တက္ေနသူေလးကို မနာလို
သူတို႔အိမ္ အလံုးတစ္ရာၾကား
အိုးအိမ္သစ္ထူေထာင္သူမိသားတစ္စုု
ဘယ္အလွဴအတန္းမဆို မဖိတ္ဘဲ ခ်န္ထား။

လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ
ႏိုင္ငံေရး နားမလည္။
သူတို႔ေယာက်ာ္းေတြကို ရပ္ကြက္လူႀကီးအတင္းျဖစ္ခ်င္
သူတို႔ေယာက်ာ္းေတြ
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာသာ ေလေပါ
သံခင္းတမန္ခင္းစကားက် မေျပာတတ္
သံတစ္ေခ်ာင္းသာ ေျဖာင့္ေအာင္ရိုက္တတ္မယ္။
သူတို႔ေယာက်ာ္းေတြ
လက္မွတ္တစ္ေၾကာင္းေျဖာင့္ေအာင္ မထိုးတတ္။

လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ
ဖုန္အျပားေတြ ကိုင္ၿပီး လမ္းသလား
ေငြတိုးေခ်းစားဖို႔ပဲ စိတ္အားသန္
လွွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ
ရင္ခြင္ထဲက ကေလး ႏို႔ကြ်တ္ထြက္သြားတဲ့ အထိ
ေသာက္ေပါကားေတြ ထိုင္ၾကည့္ တဟားဟားရယ္
လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ
လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမိိ်ဳးသမီးေတြ
ဒီႏိုင္ငံက
လွပၿပီး နိမ့္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၀.၈.၂၀၁၆
ည ၇:၃၄ နာရီ

ေန႔သစ္ပြင့္ျခင္း

ေန႔သစ္ပြင့္ျခင္း

 

ကိုယ့္ေန႔သစ္က တစ္ပါးသူေန႔သစ္ေတြနဲ႔ မတူဘူး။ အပိတ္ႀကီး။
ျပတင္းေပါက္ကို ဖြင့္လိုက္တယ္။ နံရံအပိတ္ႀကီး ။
ကိုယ့္စာၾကည့္စားပြဲေပၚ ပန္းေလးပြင့္ေနတယ္။
ဝတ္မွံုပြင့္လႊာမျမင္ရ။ တစ္ေျပးညီပိတ္လ်က္ပြင့္ေန။
အိပ္ယာမထခင္ ေစာင္ေအာက္က
မာတင္းေနတဲ့ ကိုယ့္လိင္တံကိုယ္ ျၿဖဲၾကည့္လိုက္တယ္။
အပိတ္ႀကီး။
သြားတိုက္ဖို႔ မွန္ေ ရွ႕ရပ္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္ပါးစပ္အပိတ္ႀကီး။
အိမ္သာထဲက ကိုယ္ျပန္ထြက္လာတယ္။
ကိုယ့္စအိုလည္း ပိတ္ေနျၿပီ ။
လမ္းေတြေပၚ ကိုယ္ေလ်ွာက္တာနဲ႔
နံရံအပိတ္ေတြ ျမင့္မားလြန္းတာပဲ ေတြ႕ရတယ္။
ကိုယ္ေမာ့ၾကည့္လိုက္တဲ့ ေကာင္းကင္ဟာ အပိတ္ႀကီး။
ကိုယ္အသက္မရွဴႏိုင္တာ ဘယ္ႏွခုႏွစ္ကတည္းကလဲ။
ကိုယ့္ႏွာေခါင္းေတြ အပိတ္။
ကိုယ္မၾကားႏိုင္တာ ဘယ္ဘဝကတည္းကလဲ။
ကိုယ့္နားေတြ အပိတ္။
ကိုယ္ မ်က္စိထဲ ျမင္ေနတာေတြကလည္း
အပိတ္ႀကီးထဲကေန ျမင္ေနတာ။
တကယ္လို႔
ပန္းျၿခံဲထဲမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္နဲ႔ အတူတူ
ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ေျပာျပေနတဲ့ သတင္းစကားၾကားတဲ့အခါ
ကိုယ့္ဘာသာစကားအပိတ္ႀကီးကို သတိရပါ။
ကိုယ့္ရဲ႕ မေတာက္ပတဲ့အျပင္
က်က္သေရမဲ့ ေျပာင္ေခ်ာေနတဲ့ အပိတ္ႀကီးေပါ့။

 

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္

mar 31,2016

သတိလည္ျခင္း

သတိလည္ျခင္း

အားလံုးကို ငါျပန္မွတ္မိ။
မဟာေပါက္ကြဲမႈ၊ လူသားဘ၀ဆင့္ကဲျဖစ္စဥ္
ေက်းကၽြန္မ်ားႏွင့္ စုတ္ခၽြန္းခၽြန္းဘုရင္မ်ား အာဏာရွင္ပိရမစ္မ်ား
ေစာက္ရူးနပိုလီယံ ပထမကမၻာစစ္တရားခံ ဂ်ာမဏီနဲ႔ ဖင္ယားႏိုင္ငံမ်ား
( ၾသစႀတီးယား ဆားဘီးယား ေဘာ့စနီးယား)
ဟိုင္း ဟစ္တလာ- လူထုႀကီးရဲ႕ လိင္တံေတြ မိုးေပၚပင့္ေျမွာက္လ်က္
ဂ်ဴးအသားကင္ေညွာ္နံ႔တလူလူ။
အီးအီကြဲတူအမ္စီစကြဲယားအီကြဲတူအိုင္းစတိုင္းအီကြဲတူအီကြဲတူအီကြဲ…
မာဗယ္ေကာ့မစ္ဘုတ္ထ္ထဲက လူလြန္မအေကာင္ေတြရဲ႕ ေခတ္ပဲ။
ဒီလိုနဲ႔ ကန္ေတြပဲ
တစ္ေလွ်ာက္လံုး ငပြႀကီးလုပ္ေနေတာ့တာပဲ။
တစ္ခုခ်င္း တစ္ခုခ်င္း ငါ ျပန္မွတ္မိ။

 

ဆံုးရႈံးခဲ့ရသမွ် ငါျပန္ရရွိ။
အေသဆိုးနဲ႔ မြန္ရိုး မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္ရဲ႕ ခပ္ရြရြေျခေထာက္
ပင္နယ္တီမ၀င္တဲ့ ဘတ္ဂီယို႕ေဘာလံုး
ေသနတ္မ်ားနဲ႔ ပန္းပြင့္မ်ား ေအစီ ဒီစီႏွစ္ကာလမ်ား ေဟာ္တယ္ကယ္လီဖိုးနီးယား
ကေလးေရာ ေခြးေရာ ကိုက္ၿပီးလက္စပန္းသီးနဲ႔မွ အလုပ္ျဖစ္ပံု။
ဥပုသ္လေတြ ႏွစ္တိုင္း ၾကည္ႏူးပံု။
ဘုရားေက်ာင္းမွန္မွန္တက္ပံု။
သင္တို႔ရဲ႕ ဘာသာ လူမ်ိဳး အသားအေရာင္
ေစာက္ရမ္းေစာက္ရမ္းေစာက္ရမ္းေစာက္ရမ္း             ခြဲျခားပံု။
ကုလားဆိုတာနဲ႔ ဓားႀကိမ္းႀကိမ္းပံု။
မြတ္စ္ဆိုတာနဲ႔ အစြန္းေရာက္အျဖစ္ ဇြတ္ယူဆလိုက္ပံု။
တစ္ခုခ်င္း တစ္ခုခ်င္း ငါ ျပန္ရရွိ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၀.၆.၁၆
ည ၁၁း၂၁ နာရီ