တိမ္ျပာျပာေန႔

တိမ္ျပာျပာေန႔

ကမၻာႀကီးနဲ႔ငါ
အရပ္အေမာင္း၊ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္နဲ႔
အဆင္ေျပေနတဲ့ အက်ႌတစ္ထည္
မျဖစ္ခဲ့။

ကန္ထဲကို ဒိုင္ဗင္ထိုးခ်လိုက္ေတာ့
ေရျပင္ရဲ႕ ယုယမႈမွာ
ငါ မမွ်ားႏိုင္ခဲ့ေသာ ငါးမ်ား
ေဆးေရာင္စံုလြတ္ေျမာက္သြားၾကတာ
ျမင္လိုက္ရရဲ႕။ ။

သုခမိန္လႈိင္
ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်၊ဇူလိုင္၊၂၀၀၁၊စာ-၄

တုန္ယင္လႈိက္ေမာ

တုန္ယင္လႈိက္ေမာ

ရြာထဲကို မိုးဦးက် ဒုကၡေတြတဖြဲဖြဲ၀င္ေရာက္လာခ်ိန္
ႏြားတင္းကုပ္ေလးထဲမွာ မီးခိုးေတြက တအူအူတက္
အေဖႏြားျခင္မီးခိုးထည့္ေနတာလား
မနက္ျဖန္ဆို သားၿမိဳ႕ကိုသြားရေတာ့မယ္အေဖ။
ၿမိဳ႕မွာ ဘာရွိသလဲ
သားမသိဘူး
ၿမိဳ႕ဟာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသလား
ၿမိဳ႕မွာ ေက်ာင္းသြားေနရင္ သားပညာတတ္မွာလား
ေမေမ့ကို မလြမ္းတတ္ေတာ့ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ေဖေဖ။
ရြာကလည္း တစ္စစီကြဲလို႔ အိုေနပါၿပီတဲ့
အေဖက သူ႔ေတာတိုးအက်ႌေနာက္ေက်ာကို လွန္ျပတယ္
ဆားပြင့္ေတြအေဖရယ္
အေဖဟာ ပင္လယ္လား
ရြာကေလးတစ္ရြာက ကိုင္းသမားတစ္ေယာက္လား။
ႏြားတင္းကုပ္ဖက္က အသံေတြၾကားတယ္အေဖ
ႏြားေတြျခင္ကိုက္ေနသလား
သားအိပ္လို႔မရေတာ့ဘူး
ဘယ္ႏွနာရီထိုးၿပီလဲ မနက္ေလးနာရီလား
ၿမိဳ႕ကို သြားမယ့္ ေမာ္ေတာ္ေတြလာၿပီလား
အေဖ…
ေနာက္ေဖးခန္းမီးခြက္မွိန္မွိန္ေလးထဲက ထြက္ထြက္လာေနတယ္
ဘာလဲ…
ေမေမ့ရိႈက္သံေတြလား။ ။

မိုးေ၀း
ကလ်ာ၊ဒီဇင္ဘာ၊၉၉

နတ္၀င္ေနတဲ့ ဂစ္တာ

နတ္၀င္ေနတဲ့ ဂစ္တာ

ဂစ္တာ၀င္စားတဲ့ ၀ိညာဥ္က
ဂစ္တာတစ္လက္ဆီကို
ဂစ္တာႀကိဳးလို တုန္ခါၿပီး ေရာက္လာ။
ဆံပင္နဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ ဂစ္တာႀကိဳးေတြ
ဆံပင္နဲ႔ တီးခတ္လိုက္တိုင္း
ဆံပင္ခ်င္း ရိုက္သံ တရႊမ္းရႊမ္းညံခဲ့။
ဂစ္တာက လူနဲ႔ လံုးေထြးသြား
လူက ဂစ္တာနဲ႔ လံုးေထြးသြား
အနံ႕၊အရသာ၊အေရာင္၊ မရွိတဲ့ အသံေတြ
အစီအစဥ္အတိုင္း ခုန္ထြက္က်။
လႈိင္းေတြ နာမည္မေပးခင္
စာမ်က္ႏွာေပၚက ဂီတႏုတ္ေတြသာ ေမာဟိုက္
ဂစ္တာက နတ္၀င္သည္လိုပဲ။ ။

တိုးေႏွာင္မိုး
ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ေဖေဖာ္၀ါရီ၊၂၀၀၁၊စာ-၁၁

ျမစ္တို႔၏ လားရာ

ျမစ္တို႔၏ လားရာ

အခ်စ္မွာ ေႏြ မိုး ေဆာင္း ရွိတယ္။
လက္ထဲက ေတာက္ထုတ္လိုက္တဲ့ စီးကရက္တိုေလးလို
ဘ၀ဟာ
ရသေလာက္ေလာင္ကၽြမ္းေနလိုက္တာ
အေငြ႔တလူလူ။
ကၽြန္ေတာ္က
ၿပိဳင္ဘီးနင္းသမားေလးတစ္ေယာက္လို
ကိုယ္မိုက္ရင္ မိုက္သေလာက္ေျပးတဲ့ အႏုပညာသမား
ခါးသီးမႈေတြသာ
ဘုရားသခင္ေပးေသာ ဆုလာဘ္ဆိုရင္
ေဆးဖက္၀င္ဖို႔ ႀကိဳးစားရတာ ပါရမီျဖစ္မယ္။
ေရွ႔က လမ္းမဟာ တို႔ဘ၀ေတြျဖစ္ရဲ႕
ေႏြနဲ႔မိုးကို သန္႔စင္ထားတဲ့ ေမတၱာတရား
ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ့ဆီက ရခဲ့ဖူးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား
ေရလို မဆန္ႏိုင္သေရြ႕
တတိယအသံတစ္ခုဆီ
ႏွင္းပြင့္ေတြလို ၿပိဳဆင္းခဲ့ရ။ ။

ထြန္းလြင္သြယ္(ဆူးျဖဴရိပ္)
ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ၊ေဖေဖာ္၀ါရီ၊၂၀၀၁၊စာ-၁၂

ၾကာသပေတးေန႔ ဘ၀သံသရာသံစံု

ၾကာသပေတးေန႔ ဘ၀သံသရာသံစံု

ရွည္လ်ားေထြျပား မေနမနား
တသြားထဲသြားတဲ့ ဘ၀သံသရာ
ငါတို႔လက္ထဲ ေရာက္လာေတာ့
ငါတို႔ဘ၀သံသရာေပါ့။
တစ္ေန႔ ႏွစ္ႀကိမ္၊သံုးႀကိမ္၊ေလးႀကိမ္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ဘတ္စ္ကားစီး ၾကားကားစီး
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
တစ္ေယာက္ဆင္း တစ္ေယာက္တက္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အမ်ားႀကီးဆင္း အမ်ားႀကီးတက္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ဘယ္ဟာမတည္ၿမဲ ေဖါက္လြဲေဖါက္ျပန္”
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ေယာက်္ားနဲ႔မိန္းမ အသားခ်င္းထိ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
မခ်စ္မႏွစ္သက္သူနဲ႕ အတူထိုင္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ခါးပိုက္ႏိႈက္နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
မ်က္ႏွာေျပာင္သူနဲ႕
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
သက္ျပင္းမႈတ္သူနဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အိပ္ငိုက္ေနသူနဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
လူလိမ္နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ထမင္းခ်ိဳင့္ကေလးမ်ားနဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ဂါထာတြတ္တြတ္နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ေမ်ာက္ကေလးပမာ”နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ဣတိၳ ရူပံ ဓနံ”တဲ့
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အလွဴခံ ေဂ်ာက္ ေဂ်ာက္ ေဂ်ာက္ ေဂ်ာက္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ေရခဲေရ သတင္းစာ ငံုးဥ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ရက္လေတြ အလီလီ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ႏွစ္ေတြ အခါခါ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
သစ္ရြက္ေတြေၾကြ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
သစ္ပင္ေတြ မိုးေရခ်ိဳး
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ျဖစ္ခ်င္တာလဲ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မယ္”
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“မျဖစ္ခ်င္ပါဘူးဆိုလဲ မျဖစ္ခ်င္ဘဲ ျဖစ္ၾကရမယ္”
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ငါတို႔ေတြ စုန္ကာဆန္ကာ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အဲဒါ၊အဲဒါ…
အဲဒါ၊ဘ၀သံသရာ။ ။

ေအာင္ခ်ိမ့္
“ဘ၀သံသရာ”သီခ်င္း၏ စာသားမ်ား
ရနံ႕သစ္၊ဇြန္၊၂၀၀၁၊စာ-၂၀

အို…ညေန

အို…ညေန

ရင္ထဲက အစိုင္အခဲေတြ
တစ္စစီ တစ္စစီ
အရည္ေပ်ာ္က်
ကိုယ္က ျပန္ေခၚေပမယ့္လည္း
ေ၀း…ေ၀းသြားေပါ့။

တစ္ညေန
ေနမ၀င္ခင္
ငွက္ေတြနဲ႔ေရာၿပီး
အိပ္တန္းျပန္ၾကည့္ပါတယ္၊
မရပါဘူး
ဒီမွာ ပင္လယ္အစပ္ေတာင္မေရာက္ေသး
ေလွ်ာက္ေနက်လမ္းကိုလိပ္ၿပီး
ဘံုဆိုင္ေရွ႕ ခင္းမိျပန္ၿပီ
ထြက္ေျပးေနတဲ့ ျမစ္ေတြ။

ေအာင္ေ၀း
ႏြယ္နီ၊ဇြန္၊၂၀၀၁၊စာ-၇

ၾကာသပေတးေန႔ ဘ၀သံသရာသံစံု

ၾကာသပေတးေန႔ ဘ၀သံသရာသံစံု

ရွည္လ်ားေထြျပား မေနမနား
တသြားထဲသြားတဲ့ ဘ၀သံသရာ
ငါတို႔လက္ထဲ ေရာက္လာေတာ့
ငါတို႔ဘ၀သံသရာေပါ့။
တစ္ေန႔ ႏွစ္ႀကိမ္၊သံုးႀကိမ္၊ေလးႀကိမ္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ဘတ္စ္ကားစီး ၾကားကားစီး
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
တစ္ေယာက္ဆင္း တစ္ေယာက္တက္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အမ်ားႀကီးဆင္း အမ်ားႀကီးတက္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ဘယ္ဟာမတည္ၿမဲ ေဖါက္လြဲေဖါက္ျပန္”
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ေယာက်္ားနဲ႔မိန္းမ အသားခ်င္းထိ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
မခ်စ္မႏွစ္သက္သူနဲ႕ အတူထိုင္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ခါးပိုက္ႏိႈက္နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
မ်က္ႏွာေျပာင္သူနဲ႕
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
သက္ျပင္းမႈတ္သူနဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အိပ္ငိုက္ေနသူနဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
လူလိမ္နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ထမင္းခ်ိဳင့္ကေလးမ်ားနဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ဂါထာတြတ္တြတ္နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ေမ်ာက္ကေလးပမာ”နဲ႔
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ဣတိၳ ရူပံ ဓနံ”တဲ့
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အလွဴခံ ေဂ်ာက္ ေဂ်ာက္ ေဂ်ာက္ ေဂ်ာက္
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ေရခဲေရ သတင္းစာ ငံုးဥ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ရက္လေတြ အလီလီ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ႏွစ္ေတြ အခါခါ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
သစ္ရြက္ေတြေၾကြ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
သစ္ပင္ေတြ မိုးေရခ်ိဳး
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“ျဖစ္ခ်င္တာလဲ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မယ္”
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
“မျဖစ္ခ်င္ပါဘူးဆိုလဲ မျဖစ္ခ်င္ဘဲ ျဖစ္ၾကရမယ္”
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
ငါတို႔ေတြ စုန္ကာဆန္ကာ
ဘ၀သံသရာခဲ့သေပါ့။
အဲဒါ၊အဲဒါ…
အဲဒါ၊ဘ၀သံသရာ။ ။

ေအာင္ခ်ိမ့္
“ဘ၀သံသရာ”သီခ်င္း၏ စာသားမ်ား
ရနံ႕သစ္၊ဇြန္၊၂၀၀၁၊စာ-၂၀

ေမြးေန႔

ေမြးေန႔

ငါပူေဇာ္ေသာ ဆီမီးတိုင္သာ
ငါ၏အေမွာင္ကို လင္းခ်င္းေစအံ့။

ေတးသြားေတြ မညင္သာ
ေလာကကို ခဏေမ့ေနေသာေန႔ေတြထဲ
ေရမွာေနရင္း ေရငတ္
သမင္တစ္ေကာင္လို အစာရွာရင္း အစာငတ္။

အို…ဘုရားသခင္
ဆာေလာင္မႈအတြက္ ေပါင္မုန္႔ကိုသာအလိုရွိခဲ့
အျပင္းစားေရာဂါမ်ားအတြက္
ေဆးေကာင္း၀ါးေကာင္းမ်ားကို အလိုရွိခဲ့
မိုက္မဲမႈအတြက္ တရားေရေအးကို အလိုရွိခဲ့
ငါ့အတြက္
နာရီအားလံုး မသိုးေသာေန႔ကို အလိုရွိခဲ့။ ။

ေစတ
ရနံ႕သစ္၊ဇြန္၊၂၀၀၁၊စာ-၁၉

ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ထိတ္လန႔္ေသြးပ်က္ဖြယ္ ႏွစ္ကူးသႀကၤန္(၁၃၇၁-၇၂)

ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ ထိတ္လန႔္ေသြးပ်က္ဖြယ္ ႏွစ္ကူးသႀကၤန္(၁၃၇၁-၇၂)

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္တဲ့ မဟာသႀကၤန္ကို ေသြးလႊမ္းေအာင္ ငယုတ္မာလူတစ္စုက လုပ္ပစ္ခဲ့လိုက္ၿပီးပါၿပီ…
ဘယ္ရာသီမဆို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ ေနာက္ထပ္
မိရိုးဖလာရိုးရာေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြဟာ အမွန္တကယ္ေရာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းလာႏိုင္ပါဦးေတာ့မလား?
စိုးတထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေၾကာက္ရြံ႕သိမ္ငယ္စိတ္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံသူ/သားေတြရဲ႕ မ်က္၀န္းေတြထဲမွာ
စစ္မွန္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာ က်န္ေသးရဲ႕လား?

(ဒီကဗ်ာဟာ ဒီအျဖစ္အပ်က္နဲ႔ တိုက္ဆိုင္မယ္ထင္လို႔ တင္လိုက္တာပါ…တစ္ခုေျပာျပခ်င္တာက
ဒီကဗ်ာဟာ ဒီအျဖစ္အပ်က္အေပၚ ခါေတာ္မွီ ေရးသားထားျခင္းမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျဖစ္ပါ
တယ္။ဟိုအရင္ ေရးခဲ့ဖူးတဲ့ ကဗ်ာေတြထဲကေန ခံစားခ်က္တိုက္ဆိုင္မယ္ထင္တဲ့ ကဗ်ာေလးကို
ေရြးခ်ယ္တင္လိုက္ျခင္းပါ။တစ္နည္းအားျဖင့္ ဒါဟာ အျပစ္မဲ့တဲ့ ဘုမသိဘမသိ ျပည္သူေတြရဲ႕
စစ္မွန္တဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ ထပ္တူက်ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္လို႔ပါပဲခင္ဗ်ာ)

ကိုးဆယ့္ကိုးေကာင္မိထားလည္း
လြတ္ေနတဲ့ တစ္ေကာင္က ပိုၿပီးေၾကာက္ရတာ..
.။

ထိတ္လန္႔ေနဆဲ မ်က္ႏွာေတြနဲ႔ တစ္ၿမိဳ႕လံုး အပ်က္အစီးေတြ ျပန္ျပင္ေနတယ္
အဆိုးဆံုးက ျပတင္းေပါက္ေတြပဲ ဘယ္သူ႔ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ကၾကည့္မိတဲ့အခါ
ကိုယ့္ကို ျပန္ၿပီး သကၤာမကင္းျပန္ၾကည့္တာခံရတယ္ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔
စကားေျပာတိုင္း ေဘးကို အႀကိမ္ႀကိမ္ သတိျပဳရတယ္ တစ္ေနရာမွာေတာ့ မိသြားမွာပါဆိုၿပီး
စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ မေနႏိုင္ေသးဘူး ေသြးပ်က္ဖြယ္အေျခအေနက လြင့္ျပယ္စကာလမွာ
ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္း အဆက္မျပတ္ၾကည့္ေနရတယ္ အေဆာ့သန္တဲ့ ကေလးေတြ
အေပ်ာက္မခံ ထိန္းေနရတယ္ ကိုယ္တိုင္ေတာင္ အေမွာင္ထဲ သြားဖို႔ မရဲေသးဘူး
လတ္တေလာ ေရာင္းအား အေကာင္းဆံုးက ေသာ့ခေလာက္နဲ႔ တရားစာအုပ္ေတြျဖစ္လို႔
အိပ္ယာေစာေစာ၀င္ၾကတယ္ ဟိုနားဒီနား သြားစရာရွိရင္ ေစာေစာသြား ေစာေစာျပန္လာတာ
အေကာင္းဆံုးပဲ အေသးအမႊား ရုတ္ရုတ္သဲသဲလူအုပ္ေတြ႔ရင္ အလိုလို ေခ်ာက္ခ်ားေနဆဲ
အေနအထားအရ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အလြယ္တကူ ယံုၾကည္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ခ်ိန္ ၿပီးခဲ့တဲ့
ရက္ပိုင္းအျဖစ္အပ်က္က ေၾကာက္စိတ္အျဖစ္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
တိုက္စားေနတုန္း လႈိက္စားေနတုန္း ဖြဲမီးေလာင္သလို။ ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၆.၇.၀၉
ေန႔လည္ ၁၂း၄၀နာရီ

မ်ိဳသိပ္ထားတဲ့ကိစၥ

မ်ိဳသိပ္ထားတဲ့ကိစၥ

ဒီေလထုထဲမွာပဲ
ဘယ္ႏွစ္ခါ ျပန္ျပန္ရွင္ေနမွာလဲလို႔
ေမးတယ္။

မေန႔ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းက ေကာင္းကင္ပါ
တိမ္စိုင္ေတြအုပ္လိုက္
ငါျမင္ဖူးၿပီးသားေပါ့
ယခင္အနံ႔ထက္ပိုစူးတဲ့
ေလေျပက နည္းနည္း
ေလးပင္တယ္။
ပါးျပင္ေပၚက လႈိင္းေတြကို
ငါရိတ္သိမ္းၿပီးစ
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကလိုပဲ

ရႈိက္နမ္းေနက်
အျပစ္ပါးပါးေလး
ရင့္မွည့္ဖို႔

သနပ္ခါးမေသြးတဲ့ ေန႔မ်ားမ်ားလိမ့္ၿပိဳ
အဲ့သလို မ်က္ရည္နဲ႔ညပါ
မငိုနဲ႔ကြယ္
ထားေတာ့့
ဒီျမစ္ေရမွာ ငါမူးေအာင္ ခ်ိဳးခဲ့တဲ့
အလြမ္းနဲ႕
ေလွကားထစ္ေတြကို ဖ်က္ရေအာင္ေနာ္

ငါက
သစ္ရြက္ေလးတစ္ရြက္ကိုေတာင္မွ
စိမ္းစိမ္းၾကည္ၾကည္ ဖဲ့ေခၽြဖူးခဲ့တာမွ
မဟုတ္ခဲ့တာ။

ရိုင္းျပတဲ့ မုတ္သုန္မိုးေတြလည္း
သူ႕အလိုက် ရွိေစလို႔
မၿငိဳျငင္တတ္ခဲ့တာ
ရဲရဲႀကီး ေမ့စြမ္းႏိုင္ခဲ့ၿပီး
ရဲရဲႀကီး လြမ္းဆြတ္ခဲ့ဖူးတဲ့
မရက္စက္လိုျခင္းသာ
ရင္ထဲကို ၾကည့္စြမ္းတဲ့
လႈိင္းဖမ္းကမ္းေျခလို
အစာနာပိုခဲ့တာ
(အထူးသျဖင့္)
နားလည္ခြင့္မရွိတဲ့
လမ္းေလွ်ာက္ရင္လွေနဆဲျဖစ္တဲ့
ေပါ့ပါးရယ္ေသြးခဏေလးေတြ ရွည္လ်ားစြမ္းတဲ့
ဘယ္အရပ္က ၾကည့္ၾကည့္ ၾကည္လင္တဲ့
တိမ္ရုပ္တစ္ရုပ္ကို
အလွေမြးဖို႔
ေျမကမၻာေယာင္ေဆာင္ခဲ့သူ။ ။

ေဇာ္ထြဋ္ႏိုင္
ရနံ႔သစ္၊ဇြန္၊၂၀၀၁၊စာ-၁၇