ေမာင္း-ဟိန္းျမတ္ေဇာ္ ေရာင္း-လူဆန္း

ေမာင္း-ဟိန္းျမတ္ေဇာ္
ေရာင္း-လူဆန္း

 

ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ မိဘ၊ဇနီး၊သား၊သမီး၊ေျမး၊ျမစ္၊အခ်စ္ကေလးမ်ားက ေဘးမသီရန္မခဘဲ အိမ္အျပန္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကသည္ကို သိရွိၾကပါသည္။ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္  ဤမြန္ျမတ္သည္ဟုဆိုေသာ  ဤသစၥာအဓိဌာန္အလုပ္ကို ကြၽႏု္ပ္တို႔သေဘာႏွင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ထပ္မံေရြးခ်ယ္ႏိုင္ခြင့္ ရွိသည္ကိုလည္း သိရွိနားလည္ ပါသည္

ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္စီး လုပ္သားျပည္သူမ်ားကို ေယဘူယ်အားျဖင့္ ယဥ္ေက်းေခ်ငံစြာ ဆက္ဆံၾကပါသည္။သို႔ေသာ္ မတူေသာ တက္လိုက္ ဆင္းလိုက္ စိတ္ကူးအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ေမ်ာေနေသာ လူအမ်ားကို ခရီးစဥ္အစအဆံုး ေနမထြက္ခင္မွ မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္ ဆက္ဆံေျပာဆိုေနရျခင္း၊သက္ဆိုင္ရာ စည္းပိုင္ကမ္းပိုင္တို႔၏ အရိပ္အကဲ၊ ေန႔တြက္ကိုက္ရန္ အစဥ္မ်က္စိလ်င္ေအာ္ဟစ္ေနရျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အလ်င္စလို အေျပာအဆို ေလယူေလသိမ္းမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္ ဤေနရာမွ အညြတ္အႏူးေတာင္းပန္အပ္ပါသည္

ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ မိန္းမတို႔သည္ ဒီေန႔အ၀တ္တစ္မ်ိဳး၀တ္ၿပီး ဟင္းတစ္မ်ိဳးခ်က္ကာ ေနာက္တစ္ေန႔ ေနာက္အ၀တ္တစ္မ်ိဳးျဖင့္ ဟင္းအမယ္တစ္မ်ိဳး ေျပာင္းလ်က္ ေန႔စဥ္ဖန္တီးၾက ပါသည္။ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ခန္႔က၊ဆယ္ႏွစ္ခန္႔က ခရီးသည္မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေနရျခင္းမဟုတ္ မူဘဲ ယေန႔ခရီးသည္မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေနရေသာေၾကာင့္ ယေန႔အေတြးကိုပဲ ေတြးၾကရပါသည္

ဟိုယခင္ သိမွီလိုက္သူမ်ားအဖို႔ သစ္သားဘတ္စ္ကားအိုႀကီးေပၚ ေမာင္းသူအဖိုးႀကီး၏ ဒူးတစ္၀က္လွန္ ေလ၀င္ပုဆိုးႏွင့္ ေရာင္းသူအဖိုးႀကီး၏ ]မွတ္တိုင္ပါသည္ဆရာ}ဟူေသာ ကြမ္းၿမဳံ႕သံ၊ငါးျပားေစ့ ဆယ္ျပားေစ့ မတ္ေစ့ ငါးမူးေစ့ က်ပ္ေစ့ အေလးေစ့ အေပါ့ေစ့ထည့္လြယ္အိတ္ႀကီးမ်ား၊ ကြမ္းစားထားေသာ လွ်ာေပၚမွ တံေတြးဆြတ္ၿပီး လက္မွတ္တစ္ ေစာင္စီ ေအးေဆးစြာ ဆြဲျဖဳတ္လ်က္ ေလတျဖဴးျဖဴးစီးရေသာ ေခတ္လည္း မဟုတ္ေတာ့ပါေခ်။

ကြၽႏု္ပ္တို႔တြင္ လမ္း၊မီးပြဳင့္၊မွတ္တိုင္၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေပၚ အခ်ိန္မေရြးႀကံဳလာရႏိုင္ေသာ အခက္အခဲမ်ားကို ေန႔စဥ္နည္းအားျဖင့္ တြက္ဆႏိုင္ၾကၿပီး ရရွိေသာ ၀င္ေငြအားျဖင့္ ရပ္တည္ၾကရပါသည္။ မေန႔က အေၾကာင္းမ်ားကို အခ်ိန္မ်ားစြာ မစဥ္းစားႏိုင္ပါ၊မနက္ျဖန္လာမည္ေသခ်ာေသာ္လည္း ကြၽႏု္ပ္တို႔ဘက္မွ ပိုၿပီးေသခ်ာထားရပါမည္။ထို႔ေၾကာင့္ ကြၽႏု္ပ္တို႔လုပ္ရန္ရွိသည္မ်ားကို ေနပူူမိုးရြာရြာၿပီးစီးေအာင္ လုပ္ရပါသည္။ၿငီးေငြ႕စရာ ေန႔စဥ္အေျပာအဆိုမ်ားၾကားမွ စကားလံုးအသစ္မ်ားရလာသလိုဆြဲသံုး၊လိုအပ္က ထင္ဟပ္ ထြင္းေဖာက္လိုက္ရျခင္းမ်ားျဖင့္ အလုပ္လုပ္ရင္း ေျဖေဖ်ာ္ၾကရပါသည္

ထို႔ေၾကာင့္ပင္ အခ်ိဳ႕ေသာ ကဗ်ာဆရာမ်ားသည္ ကြၽႏု္ပ္တို႔အား တမင္လၻက္ရည္တိုက္ ထမင္းေကြၽးၿပီး ကားနားခ်ိန္မ်ားတြင္ ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ အသံုးအႏႈန္း မ်ားကို စိတ္ရွည္ လက္ရွည္မွတ္သားသြားေလ့ရွိပါသည္။

အတိတ္ကိုျပန္ေတြးေသာ္ အေမာေျပသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ အနာဂတ္အတြက္ မ်က္ႏွာမူေျခကားထားရပါသည္။အကယ္၍ လိုအပ္ပါက မိုက္ရမည္ ဆိုပါမူ ယခင္ေရဒီယိုလူရႊင္ ေတာ္ႀကီးမ်ားျပက္လံုးအတိုင္း ကြၽႏု္ပ္တို႔၏ ေခါင္းမွ ခ်ဳပ္ရာထစ္ရာမ်ားသာၾကည့္ၾကပါကုန္

 

ေရးသူ-လူဆန္း
ေမ-၂၀၀၈

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s