နတ္ကိုက္ရာ

နတ္ကိုက္ရာ

စစ္တုရင္အရုပ္ကေလးေတြကဲ့သို႔ မတ္ရပ္ေတာင့္ခံေလာကဓံပါမည္ ခိုင္
မူလီမရွိဘူး မူရင္းပဲရွိတယ္ ဘယ္လက္ကို ညာလက္နဲ႔ ကိုင္ျဖဳတ္ရင္းတန္းလန္း
တံုဏွာဘာေ၀ဖို႔အေရး တံုဏွာဘေ၀တယ္။ တစ္ဖက္သားရဲ႕ မ်က္မွန္ထဲကေန
ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္လာတဲ့ အျခားတစ္ဖက္သားမ်ား။ လက္ကိုင္ပ၀ါနဲ႔လုပ္တဲ့ငွက္ေပ်ာသီးသံုးလံုး
မနက္စာအျဖစ္ ျပည့္စံုထားတယ္။ ပြတ္သပ္မႈဟာ နားရြက္ကေလးေတြမွမဟုတ္ဘူး ျမစ္ကို
အေၾကးခြံလွန္ၿပီး ဆီျပန္ေၾကာ္စားစဥ္ ေဆးေဟာင္းေပၚ ေဆးသစ္ထပ္သုတ္ေတာ့ က်န္ခဲ့တဲ့
သကၠရာဇ္ေတြဖံုးအုပ္ပစ္လိုက္ရသလို။ ေခ်ာင္းဟာ အဆက္မျပတ္ မေကာင္းမွန္းသိသိဆိုး၀ါးေၾကာက္
စရာလား။ ပြင့္ဖတ္နဲ႔ရိုးတံကို ထမင္းလံုးကပ္ေပးလိုက္တာ ႏွင္းဆီပဲ။ သဘာ၀ကိုတုပၿပီး ျမက္စိမ္းေလး
ခင္းထားတယ္။ ဗိုက္ကေန ခဏခဏေမာ့ေသာက္လိုက္တာ ပါးစပ္ထဲျပည့္သြားေအာင္ မ်က္လံုးေတြဆီး
သိပ္ရႊင္။သံုးေဆာင္ပါ သံုးေဆာင္ပါ အားနာမေနပါနဲ႔။ ဒါေတြဟာ ကြယ္လြန္သူရဟန္းဒါယိကာႀကီးဦးဟ၀ွာရဲ႕
မေကာင္းမႈဒိုးျပားေတြပါ။ အကုန္တင္ေပးလိုက္ရဲ႕သားနဲ႔ ပါမသြားတာက ကေလးတစ္ေယာက္ယူေဆာ့ေန
လို႔ပဲ (ျဖစ္မွာပါ)၂။ အေရာင္းကၽြမ္းက်င္မႈအဆင့္(၁)၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရတယ္။
ခင္ဗ်ားနဲ႔ေတာ့လိုက္သား ႀကံဳတုန္းဖေယာင္းပုဆိုးတစ္ထည္ေလာက္ ၀ယ္သြားပါလားတဲ့။
ညဖက္ တံခါးရြက္ခ်ိတ္ေတြလိုက္ျဖဳတ္သလို ခရီးေဆာင္အိတ္ကို ဇစ္စမ္းဆြဲၾကည့္သလို။
ဥတုသံုးလီညီညြတ္/ပစၥည္းမွန္/ေစ်းမွန္/ေဆးခိုင္ေၾကာင္းအာမခံ/လူမ်ိဳးဘာသာမေရြးမွီ၀ဲသံုးစြဲႏိုင္။
အသားတံဆိပ္ပါတယ္၊ ပါကင္သံုးထပ္ပိတ္ထားတယ္၊ အသိအမွတ္ျပဳလိုင္စင္နံပါတ္ေရးတယ္။
ဘယ္ေလာကမဆို အတုဟာ အတုပီပီ ဘာလုပ္လုပ္ အတည္ေပါက္။
မီးခလုတ္ကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ျပန္ဖြင့္ မအိပ္ႏိုင္ေသး ကုတင္ေပၚမွာ ထိုင္လိုက္ မထလိုက္။
အမွန္ေတာ့ လမ္းေပၚက စိတ္တီးေနတဲ့ ဂစ္တာဆီ အဖြဲ႕ေရာက္ေနတာ။
အစ္မရယ္ လူကို ပစ္ထားလို႔ရတယ္။ ေခြးကိုေတာ့ပစ္ထားလို႔မရဘူး။ ရာသီဥတုကိုလိုက္ၿပီး ျပဳစုေပးရတယ္။
ေပါင္းႏႈတ္ေပးရတယ္။ ေျမွာက္စားေပးရတယ္။ အင္တီဂရယ္ရတယ္။ ဒစ္ဖရန္ရွယ္ရတယ္။
ဒီၾကက္က ဆတ္ဆတ္ထိမခံၾကက္ ဇြန္းကိုင္ဖို႔ ဟန္ျပင္တဲ့ လက္ကို
ဟင္းခ်ိဳပန္းကန္ထဲက ဟေနတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ လွမ္းဆိတ္တယ္။
လက္ေမာင္းမွာ သတၱိဆိုတဲ့ ေဆးမွင္ၾကြက္နဲ႔ အဲဒီ့ေကာင္ သရဲတေစၦဆို သိပ္ေၾကာက္တတ္။
သင္ဟာ တစ္ျခမ္းရပ္ၿပီး တစ္ျခမ္းသြားေနတဲ့ နာရီ။ စပီကာမွာ အသံကပ္ေနသလို ဂ်စ္မတိုက္နဲ႔။
အခုေန ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့လည္း သဲ့ယူစစ္ခ်ခဲ့တာေတြ ဟုတ္မ်ားေနသလား မေနဘဲ
ဆက္မ်ားသြားမွာလား။ ဒီတစ္အုပ္မွာ သူနဲ႔ ပိုနီးလာရျခင္းဟာ အဘယ္အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္လို႔
ထူးထူးကဲကဲထင္ျမင္ယူဆ ယိုးယိုးစြပ္ခ်င္ပါသလဲ။ အိမ္မွာ အိမ္ေျမွာင္ေတြအရမ္းမ်ားေနလို႔
ေလ်ာ့သြားေအာင္ ဘားကၽြတ္တိုင္ကို လွည့္ပစ္လိုက္။
ျပန္ဆံုတဲ့အခါတိုင္း ငယ္ငယ္တုန္းကကိစၥေတြ စကားၾကား ထည့္ထည့္ေသာက္ေနတာအက်င့္ပဲ။
၀ါးလံုးေခါင္းထဲ သာတဲ့လဆိုေတာ့ သူ႔ခမ်ာအထဲမွာ ခါးေလးေကြးေနရရွာမွာေပါ့ေနာ္။
အျမင္ပိုင္းဆိုင္ရာသာ မသဲကြဲရင္ရွိမယ္ အသံပိုင္းဆိုင္ရာမွာေတာ့ တစ္စက္မွမစိုရႊဲဘူး။
ဆိုင္းပါဦး တီးမေနပါနဲ႔ေတာ့ လက္ခုပ္သံနားေထာင္ရံုနဲ႔ လက္စလက္နကို မွန္းဆလို႔ ရၿပီ။
ခ်က္/(စ္)/(ထ္)ခ်င္လို႔ ခ်က္/(စ္)/(ထ္)တာမဟုတ္ဘူး အိုးအသစ္ကို ၾကြားခ်င္လို႔။ ဘုရင္မကို
စားခ်င္လို႔။ ဤစီေလးကို ကလီခ်င္လို႔ ။ အေဖကလည္း အေဖပဲ။ သားကလည္း သားပဲ။
ၾကားထဲက ျမည္းကလည္း ျမည္းပဲ။ ေၾသာ္…ေငြ..ေငြ..ေငြ။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
ႏွစ္ဆန္း၂ရက္ေန႔
ည၀၀း၀၅နာရီ

Advertisements

မထင္ေရွာ့(ခ္)ႏွင့္ ငါးရိုးပင္လယ္ စာအုပ္သစ္(၂)အုပ္ မိတ္ဆက္ပြဲ ေနာက္ဆံုးေက်းဇူးစကား

မထင္ေရွာ့(ခ္)ႏွင့္ ငါးရိုးပင္လယ္ စာအုပ္သစ္(၂)အုပ္ မိတ္ဆက္ပြဲ ေနာက္ဆံုးေက်းဇူးစကား

မထင္ေရွာ့(ခ္ )ႏွင့္ ငါးရိုးပင္လယ္ စာအုပ္(၂)အုပ္အတြက္ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေက်းဇူးစကားပါ။ အလကားသက္သက္ ၾကြား၀ါလိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ ဒီစာအုပ္ေလး(၂)အုပ္ထုတ္တဲ့ အ ေပၚ ဘေလာ့ဂ္/ေဖ့စ္ဘြတ္မွာေျပာစရာက မကုန္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ၾကမွာကိုလည္း စိုးရိမ္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ကဒီစာအုပ္(၂)အုပ္အတြက္ ေက်းဇူးတင္စရာ လူေတြ အမ်ားႀကီးကို  ဘေလာ့ဂ္မွတ္တမ္း/ေဖ့စ္ဘြတ္မွတ္တမ္းအေနနဲ႔ ထားရွိလိုတာ ေၾကာင့္လို႔ မွတ္ယူေပးၾကေစလိုပါတယ္။

ပထမဆံုးစာအုပ္မ်ားရဲ႕ ကုန္က်စရိတ္အ၀၀ကို တာ၀န္ယူေပးတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေဖ ဦးေက်ာ္ေဆြ(ဌာနမွဴး၊ၿမိဳ႕ျပ)ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ေနာက္ၿပီး သားအဖႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵကိုလိုက္ ေလ်ာတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေမ။ စာအုပ္ကိစၥေတြကို ရံုးတင္မွ စာအုပ္ခ်ဳပ္အဆံုး လိုက္ပါကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ အိပ္မက္အသစ္စာေပမွ ပစ္ႀကီးနဲ႔ ၀င္းသူရလြင္။စာအုပ္မထြက္မခ်င္း ကၽြန္ ေတာ့္စိတ္ပင္ပန္းမႈဒဏ္ေတြကို မွ်ေ၀နားလည္ေပးခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးမခိုင္မာလင္း။ငါးရိုးပင္လယ္စာအုပ္အဖံုးကို ေမတၱာနဲ႔ ျပဳလုပ္ေပးတဲ့ ဒါရိုက္တာ ကိုရဲျမင့္သူနဲ႔ဇနီးဆရာမပ်ိဳးလက္ ဟန္။အတြင္းပန္းခ်ီေရးဆြဲေပးတဲ့ ဆရာဧကစာခ်ိဳ၊ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ပံုတူေကာက္ေၾကာင္းကို ေမတၱာနဲ႔ ေရးဆြဲေပးတဲ့ ဆရာေဖစိုးေအာင္၊အတြင္းပန္းခ်ီအျပင္ ဖိတ္စာဖိတ္တာကအစ ကူညီေပး ခဲ့တဲ့ ဆရာေခတ္ဖုန္းမို၊ေနာက္ ငါးရိုးပင္လယ္အမွာစာေရးေပးရံုမက အမွတ္တရမုဒိတာစကားခ်ီးျမွင့္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာသစၥာနီ၊မထင္ေရွာ့(ခ္)အမွာစာေရးေပးရံုမက အမွတ္တရမုဒိတာ စကားခ်ီးျမွင့္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာေဇယ်ာလင္း၊ စာအုပ္ထြက္ရွိၿပီးေနာက္ လိုက္လံျဖန္႔ခ်ိရာမွာ တစ္ဆိုင္၀င္တစ္ဆိုင္ထြက္ ေခၽြးတလံုးလံုးက်တဲ့ထိ အကူအညီေပးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာဆရာကိုဖုန္းျမင့္နဲ႔ ငါတို႔စာေပဂိုဏ္း ခ်ဳပ္ညီငယ္ကဗ်ာဆရာေျမမႈန္လြင္၊စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲမွာ အေျပာအေဟာေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ကူညီေပးခဲ့တဲ့ အခမ္းအနားမွဴး ကဗ်ာဆရာေမာင္လင္းရိပ္၊ အမွတ္တရမုဒိတာစကားခ်ီးျမွင့္ေျပာၾကားေပးခဲ့တဲ့ ပိေတာက္ပြင့္သစ္အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ကဗ်ာဆရာေမာင္စိမ္းနီ၊ အျခား၀ိုင္း၀န္းၾကသူမ်ားျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာဆရာကိုမိုးေ၀း၊ပြဲဖိတ္စာတခ်ိဳ႕ကို ေ၀ မွ်ပို႔ေပးရင္း မိုးမိသြားလို႔ ပြဲေန႔မွာ ဖ်ားသြားၿပီး မလာႏိုင္ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာကိုႏိုင္စြမ္း။ဖလင္ကိုေအာင္ေဇာ္(ပံုရိပ္ရွင္)၊ကဗ်ာဆရာAမြန္၊ကဗ်ာဆရာေမာေႏြ၊ စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲေလးကို တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ Mrtv-4၊နဲ႔ တျခားစာနယ္ဇင္းမီဒီယာအသီးသီးမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားအားလံုးနဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ စိတ္သာေရာက္ႏိုင္ၿပီး လူကိုယ္တိုင္ မလာေရာက္ႏိုင္ တဲ့ မိတ္ေဆြ မ်ားပါမက်န္ကၽြန္ေတာ္လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္မွ ေက်းဇူးထာ၀ရတင္ရွိေၾကာင္း မွတ္တမ္းျပဳလိုပါတယ္ခင္ဗ်ား။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္

 

ဖိတ္ၾကားလႊာ

ဖိတ္ၾကားလႊာ

 

စာေပျဖတ္သန္းမႈ (၁၀)ႏွစ္ျပည့္ စာအုပ္သစ္၂အုပ္မိတ္ဆက္ပြဲနဲ႕ အမွတ္တရ ေတြ႔ဆံုပြဲေလးကို စာေပေလာက(၅)မွာ ၁၇.၆.၁၁(ေသာၾကာေန႔) ေန႔လည္ ၂နာရီကေန ညေန၄နာရီထိ က်င္းပျပဳလုပ္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္စာေပမိတ္ေဆြမ်ားနဲ႔ စိတ္၀င္စားသူမ်ားအားလံုးကို ၾကြေရာက္ၾကပါရန္ဖိတ္ၾကားအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

 

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္

အသက္အားျဖင့္

အသက္အားျဖင့္

 

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သက္သက္လြတ္၀ါဒီျဖစ္သြားမွာပဲ စိုးတာ
အသီးအႏွံနဲ႔ အသားဟာ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ျဖင့္ တျခားစီ
အသားတိုင္းဟာ ခ်ိဳတယ္ အသားစားျခင္းဟာ ဂုဏ္ျဒပ္တစ္မ်ိဳး
ကိုယ့္ေသြးသားကလြဲလို႔ အျခားေသာအသားတိုင္းက စားေကာင္းတယ္
“သနားစရာလား အသားပဲ စားဖို႔ေပါ့” ဆိုတဲ့ဖေလာ္ေဆာ္ဖီနဲ႔ ကိုယ္ဟာ ရွင္သန္
အသားစားျခင္းဆိုတာ ေတာကစားျခင္းလိုပဲ ႏွစ္လိုေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရသတစ္ခု
ကိုယ္ဟာ အသားစားျခင္းကိစၥမွာ ကၽြမ္းက်င္လိမၼာသူ ဘယ္လိုအသားကို
ဘယ္လိုေနရာမွာ ရွာရမလဲ ? အဲဒီ့ေမးခြန္းအတြက္ အေကာင္းဆံုးအေျဖဟာ
ထာ၀ရကိုယ့္ဆီမွာ အသင့္ရွိတယ္ အဆင့္အတန္းေတြ အသက္အရြယ္ေတြ
အသားအေရာင္ေတြ ခြဲျခားမေနအား အသားဟာအသားပါပဲ အဓိကက
အသားစားရဖို႔ပဲမဟုတ္လား ဒီကမၻာမွာ အသီးအႏွံစားသူေတြဟာ မတည္ၿမဲ
အသားစားသူေတြသာ တည္ၿမဲ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ျခင္းရဲ႕ အံ့ဖြယ္ဥာဏ္ရႊင္ေစတဲ့
အသားစိုင္ အသားလႊာေတြ ဘုရားသခင္ဟာ ခြန္အားနဲ႔ အရသာကို အသားထဲမွာ
ထည့္ဖြက္ထားခဲ့ရွာ ကိုယ္ယံုၾကည္တဲ့ အမွန္တရားဖြင့္ဆိုခ်က္က အသားမ်ားမ်ား
သံုးေဆာင္ျခင္းပဲ အသားမ်ားမ်ားသံုးေဆာင္ျခင္းဟာ လူ႔ဘ၀ရဲ႕ေနထိုင္ပံုေနထိုင္
နည္းေတြထဲက သာလြန္ေကာင္းမြန္မႈအရွိဆံုးနည္းလမ္း ဒီနည္းလမ္းအတိုင္း
ကိုယ္ဟာ အသားေတြကို ဆက္ကာဆက္ကာ ရသေလာက္ စားေသာက္ေနရ
လိမ့္ဦးမွာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုယ့္အသက္ကိုပစ္ခတ္
ကိုယ့္အသားကို အေသအခ်ာၿမိန္ယွက္စြာ မစားသံုးႏိုင္ေသးသေရြ႕။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၃၁.၅၁၁
မနက္ ၀၀း၃၀နာရီ

မထင္ ေရွာ့ခ္ နဲ႕ ငါးရိုးပင္လယ္ ဆိုင္ေပၚရာက္ၿပီဗ်ိဳ႕

 

 

မထင္ ေရွာ့ခ္ နဲ႕

ငါးရိုးပင္လယ္

ဆိုင္ေပၚရာက္ၿပီဗ်ိဳ႕

 

အမွတ္တရ ေတြ႔ဆံုပြဲကို စာေပေလာက(၅)မွာ ဒီ(၆လပိုင္း)အလယ္ေလာက္ လုပ္ဖို႔ ရွိပါတယ္။ ေသခ်ာတဲ့အခ်ိန္ ဘေလာ့ဂ္မွာ ဆက္လက္ ေျပာသြားေပးပါဦးမယ္။

ဘ၀တစ္ေျဖာင့္

ဘ၀တစ္ေျဖာင့္

တစ္ခ်ိန္လံုး လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အားထုတ္ခဲ့သမွ် ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္ပန္းထြက္ေနတဲ့ ဆႏၵေတြ
ဘာျဖစ္လို႔ ေလတိုက္တဲ့ေနရာမွာ ေရြးထိုင္ေနရတာလဲ အလကားေလေၾကာမိေအာင္
ေခ်ာက္ကပ္ကပ္ညေနခင္းဟာ ဖေယာင္းသားေတြတြဲလ်ားက်ေနေအာင္ အဆင္သင့္ပူေလာင္
လမ္းမေပၚမွာ တျခားလူေတြနဲ႔ ေရာေထြးထိုးထည့္မိလို႔ ဒီေကာင့္အေႏွာင့္ကို မနည္းႀကီးဖတ္ယူ
ဆြဲထုတ္လိုက္ရတယ္ အရသာေပါ့ရႊတ္ရႊတ္ ဖန္တန္တန္နဲ႔ ကြာကြာခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပရိေစၦဒေတြအတြင္း
အျပင္အဆင္ကအစ အျခားအိမ္ေတြနဲ႔မတူ ဖခင္အမည္မွန္ေပါက္ေပမယ့္ တျခားတစ္ေယာက္
လက္ထဲမွာ ငယ္ရုပ္ကို မနည္းႀကီး ျပန္လႊတ္ေပးရတယ္ ဒီေနရာက ေဆာက္ရာတစ္ခ်က္ထြင္းသင့္တာ
ဒီေနရာက ဂေဟတစ္ခ်က္တြဲသင့္တာ ေခြးသြားစိတ္လည္ပတ္သံတဂ်စ္ဂ်စ္တုန္ခါထြက္ေပၚၿမဲ
သတၱဳေဂဟစနစ္ မွန္အမ်ိဳးအစားကို ေျပာတာလား ကိုင္းအမ်ိဳးအစားကို ေျပာတာလား
ေျပာတဲ့ အမ်ိဳးအစားဆိုတာ မေျပာတဲ့ အမ်ိဳးအစားလား အနီးကပ္အေႏွာင့္အယွက္ထံ အေ၀းဆံုးမွ
ျမန္ႏႈန္းျမင့္စြာ ေျမျပင္ဆီသို႔ အိပဲ့ထိုးစိုက္က် ကိုယ့္ကုသိုလ္ေပါ့ေလ ရန္ကုန္ကလည္း အားလံုး
ေျပာင္းလဲသြားတယ္ ဒီေကာင့္ႏွယ္ ပါးစပ္ေတာင္ခိုင္ေအာင္ မ၀တ္တတ္ေတာ့ဘူး ပါးတစ္ခ်က္
ပိတ္ရိုက္ေပးလိုက္မွ ပါးစပ္ဟာ ေနရာမွန္ျပန္တည့္သြားတယ္ အက်မနာေအာင္ ခုထားခံထားတဲ့
သဲေျပာင္ျပင္မြမြထဲ လက္ေခ်ာင္းေတြ ခဏစိမ္ အရင္ေရာက္ႏွင့္ၿပီးသား ငန္းဟာ အျဖဴအမဲမသဲကြဲ
တာကလြဲရင္ အျဖဴအမဲသဲကြဲပါတယ္ လေရာင္ရဲ႕ ေကြးညႊတ္ႏႈတ္ခမ္းသား ဖူးဖူးစိုစို ေခၚသံတစ္စျပင္
က်ယ္ႀကီးအဆံုး ဖဲႀကိဳးေလးအေႏွးလြင္ ့မုဆိုးဟာ ေလာဘႀကီးစြာ မႏိုင္မနင္း ေပြ႔ပိုက္လ်က္
သံတိုသံစေျခရာမ်ိဳးစံုေကာက္ၿပီးျပန္လာတယ္ ေကာ္ကုန္ရင္ေတာ့ ကြာမွာပဲ ေအးကြာ
ရန္ကုန္ကလည္း အရင္အတိုင္းပဲ ဘာမွမထူးဘူး စိတ္အလ်ဥ္စီးေၾကာင္းမွာ ဒိုက္သေရာမ်ားပက္လက္ကူး
လိုရာ ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ အေမွာင္ျဒပ္သား ကိုယ္ထည္အတြင္းပိုင္း သဲအိမ္ေလးမြမြရၿပီဆို လက္ေခ်ာင္းေတြ
အျပင္ဖက္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေလး ျပန္ထုတ္ယူလိုက္ လက္ကိုင္အိတ္ျဖစ္ေစ ေက်ာပိုးအိတ္ျဖစ္ေစ၊
ထီး၊ေရဗူး စတဲ့ပစၥည္းပစၥယအားလံုး လူႏွင့္တစ္ပါတည္း အဲ စက္ရုပ္ႏွင့္တစ္ပါတည္း ယူေဆာင္ရန္
ေရွာင္ရန္မ်ားကို ႀကိဳတင္သတိေပးထားသင့္ေၾကာင္း သတိေပးသင့္/မသင့္ ဒီေရ ဟိုေရေတြ ျမန္ႏႈန္းျမင့္
ေျပးတက္မလာခင္  ေသြးစိမ္းေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာ ဒိုက္သေရာမ်ားၾကား ဖဲႀကိဳးေလးဖူးဖူးစိုစို
အိပဲ့စိုက္က် အို…သဒၵါၾကည္လင္ပါရမီရွင္အေပါင္းတို႔ရွင့္ အတြဲအစပ္မမွန္တဲ့ စကားလံုးေတြလို ပံုပန္း
ပ်က္ေနတဲ့ ကေလကေခ်တစ္ေကာင္ ေပါင္ကိုေျမာက္ၿပီး  ေခ်ာဆီထည့္ ဓာတ္တိုင္ႀကိဳးတန္းေတြေပၚမွာ
သံပတ္ေပးထားတဲ့ အရာမ်ားၿငိမ္သက္ အနီးစပ္ဆံုး ျပတင္းတံခါးတစ္ခ်ပ္ ခပ္ျပင္းျပင္းတြန္းဖြင့္သံ
ၾကားရင္ ေ၀ါခနဲအုပ္လိုက္ ထပ်ံသြားၾက ေလာကအေမွာင္ဟာ ဖန္သားျပင္အုပ္ေဆာင္းထက္ကေန
က်လာတယ္ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းပ်က္ ကေပါက္တိကေပါက္ခ်ာအလံုးေတြ အျပားေတြ ေလးေထာင့္ေတြ
ဆႏြင္းမကင္းေတြ အာလူးဖုတ္သူေတြ ေမ႔ႏိုင္ပါ့မလား ရထားမသြားေတာ့တဲ့ ဘူတာရံုၿမိဳ႔ေလးမွာ
သံတစ္လမ္း ျပဒါးတစ္လမ္း လူသံနဲ႔သူသံမကြဲျပားဘူး(“ခဲ့”ကို ထည့္ၿပီးမွ ျပန္ျဖဳတ္) ရီေ၀ေ၀တစ္ေယာက္
ခ်ာခ်ာလည္ ကိုယ့္ေခါင္းထဲမွာလည္း ဘာမွနိတၱိ ဒီခ်ိန္ထိ ဒီေကာင္အႏွစ္သာရတယ္ အရည္မရရွာဘူး
ေတြးေပ်ာ္ တေရးႏိုးတိုင္း နံရံေတြဆီက အံသြားတဂ်စ္ဂ်စ္ႀကိတ္ေနသံ အတိုင္းသားျမင္မိေနသလား
ေမြးေမေလ့ ပါးစပ္ထဲက တံေတြးစက္ေတာင္ နံရံမွာ သြားခ်ိတ္တြယ္ ဒီေကာင္ ဦးေႏွာက္ပါျပန္လဲ
ရေတာ့မယ္ စက္ရုပ္အျဖစ္နဲ႔ကိုယ္သာ ရွိပါေစေတာ့ကြယ္။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂၆.၄.၁၁
ည၀၂း၃၀နာရီ