ပံုက်က် ပံုလွလွ

ပံုက်က် ပံုလွလွ
ေဖာက္ေဖာက္ခ်င္း ေဆာက္နဲ႔ထြင္း
မေရြး ေရြးေရြး ေရြးေရြးေရြး
ေဖာက္ေဖာက္ခ်င္း လိုက္ေရြး လိုက္ေရြး
ဂြတ္ ဂြတ္ ဂြတ္ ဂြတ္ရွယ္ႀကီးေတြ
အမေရ အထုပ္သစ္ႀကီးက ဒီမွာ
၀င္ေရြးသြား ၀င္ရွာသြား ေကာင္းေကာင္း
သန္႔သန္႔ေလးေတြ ေဘာင္းေဘာင္းေတြ
ကြာတားေတြ ဂ်င္းေတြ ဂ်က္ကက္ေတြ
ဒီကိုလာ ဒီကိုလာ ကိုယ္ဆင္မွ ကိုယ္လွမွာ
ေပါေပါေလးပါ ေလးငါးရာ ေရြးပါ ေရြးပါ
ႀကိဳက္တာနဲ႔ လိုက္ရာကိုေရြး ေသးေသးေလး
(ပဲလား) ႀကီးႀကီး(လား) လက္ေတြ႕
ေဖာက္လို႔ လက္ေတြ႔ေရာင္းတာ ၀င္ေရြး
၀င္ရွာ ေဟာဒီ့မွာ ဂ်ာေတြ ကင္ေတြ
ဂ်ာကင္ေတြ လိုက္ေရြးပါ လိုက္ေရြးပါ
ႀကိဳက္ရာကိုေရြး ခုမွေဖာက္တာ။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
(ရည္ညႊန္း-၂၀၁၁၊ကမၻာ့ကဗ်ာေန႔အမွတ္တရ“လံုး၀အၾကည္”လက္ကမ္းကဗ်ာစာအုပ္ငယ္)

Advertisements

ျပန္လွည့္ေျပးဖို႔ ေကာင္းကင္

ျပန္လွည့္ေျပးဖို႔ ေကာင္းကင္

(မဟုတ္ဘူး) (မဟုတ္ဘူ)း (မဟုတ္)ဘူး (မဟု)တ္ဘူး (မ)ဟုတ္ဘူး ()မဟုတ္ဘူး
သူ၀တ္ထားတဲ့ ပန္းေရာင္ရွပ္လက္ရွည္နဲ႔ ၀မ္းဆက္စတိုင္ပင္ေဘာင္းဘီရွည္ေၾကာင့္လား
ေစာေစာက (မဟုတ္ဘူး)ဟာ ခု()မဟုတ္ဘူးနဲ႔ မတူဘူး ခုမဟုတ္ဘူးဟာ
(ကြင္းစကြင္းပိတ္)ထဲကေန ဆင့္ကဲဆင့္ကဲအျပင္ဘက္ ဆန္႔ထြက္လာတဲ့ ()မဟုတ္ဘူး
သူ႔မ်က္ႏွာဟာ ပန္းေရာင္တစ္ရိပ္ရိပ္ပြက္ေနသေယာင္ေယာင္ပဲ (သူဘာလို႔ ဒီလို ၀တ္ထားတာလဲ)
(သူဟာ ေဂးလား)ေလတျဖဴးျဖဴးထဲ အိန္ဂ်ယ္ရဲ႕ ေတာင္ပံေတြ တိုး၀င္ မထင္ရင္ (ထီ)မထင္သလို
ဘယ္သူက သိႏိုင္မွာလဲ အမႈန္ဆိုတာ ေလထုထဲမွာ လြင့္ခ်င္သလို လြင့္မွာပဲမဟုတ္လား
သူ႔ကိုေငးေမာၾကည့္ရင္း အေတြးေတြဟာ ၀ဲဂယက္ထလာတယ္ အလ်ားလိုက္ပဲလား
ေဒါင္လိုက္ပဲလားေတာ့ ေတြးၾကည့္ဖို႔အတြက္ ကြန္ပ်ဴတာစက္သံက တဟီးဟီး
အေသးစားခုတ္ေမာင္းေနတဲ့ ဆူညံမႈအျဖစ္ လာစပ္ယွက္တယ္ ငွက္တစ္ေကာင္  ဘယ္ေသာခါမ်ား
ေဒါင္လိုက္အၿမဲပ်ံသန္းတာျမင္ဖူးလို႔လဲ ဒီကိစၥကို ဒီမွာတင္ ဖ်ဴးစ္ျဖတ္ခ်လိုက္ပါေတာ့
ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း မီးခိုးတန္းလန္းနဲ႔ ေတာက္ထုတ္ပစ္လိုက္ပါေတာ့ ပန္းေရာင္၀မ္းဆက္နဲ႔
အိန္ဂ်ယ္ ပန္းေရာင္၀မ္းဆက္နဲ႔ ငွက္တစ္ေကာင္ ပန္းေရာင္၀မ္းဆက္နဲ႔အိန္ဂ်ယ္ငွက္တစ္ေကာင္ဟာ
ေဂးျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရာႏႈန္းဘယ္ေလာက္ ဒါဆိုရင္ေကာင္းကင္က အလ်ားလိုက္ျဖစ္သြားမလား
ေကာင္းကင္ဆိုတာ အစကတည္းက အလ်ားလိုက္ရွိေနတာလား ေခတ္ရဲ႕ တြန္းကန္ပင့္တင္
အရွိန္ေၾကာင့္ အထိုင္သိမႈေတြဟာ နည္းနည္းခ်င္း ေရြ႕ေနတယ္ သူ႔ေလဟာ ဖမ္းလို႔မမိျဖစ္လို႔
မေနတယ္ သူ႔လိုင္းေတြကို လွမ္းလွမ္းဖမ္းရတာ မၾကာခဏ ၀င္တိုးၿပီး မလြတ္လို႔မသြားဘူး
နံရံထဲ ေက်ာက္ဆူးကို ပစ္စိုက္ခ်လိုက္ရတဲ့ အႀကိမ္ေရေတြလည္း မနည္းမေနာရွိမတယ္
ေကာင္းကင္ဟာ ပတ္ပတ္လည္မွာ တေရြ႕ေရြ႕သြားၿမဲ ကစ္စ္မီကြစ္အမည္နဲ႔ အိပ္ယာ၀င္တိုင္း
တိမ္စိုင္ေတြေပၚ ဖြက္ထားတဲ့  သက္ျပင္းဖြဖြေလးကို လွမ္းကလ(င့္(ခ္))စ္လိုက္တယ္ ေရသာကို
ဌာန္ကရုဏ္းက်က်ခိုတတ္တဲ့ သူ႔သေဘာကိုယ္ေဆာင္အဓိပၸါယ္တည္ေဆာက္မႈ
ယႏၱယားႀကီးထဲကေန ဦးေဏွာက္ရည္ေတြ ပစ္ခၽြဲခၽြဲေပ်ာ့စိစိ ဖိတ္လွ်ံက်ေနတုန္း
လွ်ာနဲ႔ကုန္းလ်က္သမွ်သာ ဒီဘ၀မွာ ကိုယ့္ေနာက္ပါလာမွာဆို-ေတာ့-ကာ
မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းအဆံုးေရာက္ေတာ့ မိုးကုတ္ႀတိဂံ မိုးကုတ္စတုဂံ  မိုးကုတ္ပဥၥဂံ စသျဖင့္
မီးခိုးလည္းဆံုး မိုးလည္းဆံုး သဒၵါမမွန္တဲ့ အမ်ိဳးအစားတစ္ခုအျဖစ္သာ မွတ္ယူၾကပါရန္
ႏိႈးေဆာ္တိုက္တြန္းသလိုလို ပန္ၾကားေတာင္းပန္သလိုလို ရွိရင္းစြဲ ေကာင္းကင္ဟာ ရွိသကဲ့သို႔
အလိုလိုေနရင္း အစြဲအလမ္းတစ္ခုပဲ ျဖစ္ေနသလား မနက္ခင္းစီးေျပးေနက် ၀င္းသူဇာက
ကင္းဘတ္စ္ဖိနပ္ကေလးကသာ အကယ္တႏၱဳေကာင္းကင္စစ္စစ္လား သိမႈေဘာင္ထဲ
အကန္႔အသတ္အရ ပိတ္ဆို႔လ်က္ရွိေသာ ကိုယ္သင္းနံ႔ေမႊးေမႊးအီအီကေလး
ၾကမ္းျပင္ထက္မွာ စာတန္းထိုးဒီဗြီဒီေခြေတြ ပုလဲေနတယ္ နံရံေပၚက ပန္းခ်ီကားေတြ ရြဲေနတယ္
ႏြာေခ်းထဲ ေရာပါလာၿပီး မစိုက္ဘဲ လာေပါက္ေနတဲ့ အဘိဓမၼာအစုတ္အပဲ့ေတြနဲ႔(သားႀကီး ႀကိဳးဆြဲလိုက္ )
အကိုင္းအခက္ေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းက ေနာက္ေနာင္မပတ္သတ္ရေတာ့မယ့္အတိုင္း ေကာင္းကင္ကို
ေက်ာခိုင္းကာ အုတ္သဲေက်ာက္ေရာင္းတယ္ ေလဟာ ငတ္မြတ္ေနတဲ့ အရသာတစ္စက္က်န္
သည္အထိ မခိုမကပ္ဘဲ ေတာင္တန္းေတြၾကား တရစပ္ေျပးလႊား အေရာင္မရွိ အနံ႔မရွိ ၿပီးေတာ့
ေမာပန္းျခင္းလည္း အလ်ဥ္းမရွိ တံခါးပတၱာေတြ တကၽြီကၽြီျမည္တာကစ ငလ်င္(ဖမ္း)လႈပ္တာ
ဆူနာမီ(ေကာက္)ျဖစ္တာအလယ္ ေရဒီယိုသတၱိေလးၾကြ(လိုက္)တာအဆံုး ေလဟာ ပန္းေရာင္
၀မ္းဆက္နဲ႔ ေကာင္းကင္ထဲ အျပည့္အသိပ္ တဟူးဟူး ေဖာင္းကား သူ႔ေလသံက ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလး
နံမ်ားေနသလား လႊတ္ညံ့တဲ့ အရသာေတြ ရံဖန္ရံခါ ခံတြင္းေတြ႕ေစတတ္သလိုပဲ ေကာင္းကင္အမွန္
တကယ္တည္ရွိေနတယ္ ဆိုတဲ့ အသိစိတ္ကေလးနဲ႔ ရိုးရိုးသားသားေနထိုင္ခ်င္တယ္ဆိုရံု တရႊီးရႊီး
တရႊမ္းရႊမ္း လႈပ္ရမ္းေနတဲ့ ၾကာပြတ္တစ္ေခ်ာင္း လိႈင္းေတြ/ အမႈန္ေတြ ဖြာလန္ႀကဲသြားေအာင္
ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ ေက်ာျပင္ေပၚ ေဗ်ာတင္ အထိုင္သိမႈေတြ တေရြ႔ၿမဲတေရြ႕ဆဲ
ဒီလို (မဟုတ္ဘူး)မဟုတ္ဘူး ဒီလို ()မဟုတ္ဘူး
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွာ ေရႏွစ္ခါခ်ိဳးလို႔မရဘူး။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၄.၄.၁၁(သႀကၤန္အက်ေန႔)ည၀၁း၁၇နာရီ