ဘ၀ေန႔စဥ္

ဘ၀ေန႔စဥ္

မီးကို တစ္ႏြယ္ခ်င္း (ငါး)ရစ္တက္ေနရတယ္။ လိုင္းေတြကို
အားျပဳေနရေသးတယ္ဆိုတာ ၾကားကတည္းက ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္လို႔။
ဒင္းကေလးကို မထိရက္မကိုင္ရက္ ပါးလ်က္နားလ်က္ရွိလ်က္သာပါပဲ။
ဆိုလိုတာက သစ္ပင္လည္း သစ္ပင္အေလ်ာက္ သစ္ရြက္လည္း သစ္ရြက္
အေလ်ာက္ ကိုယ့္ခရီးနဲ႔သူပါပဲ။ ဒါကိုလည္း သူျမင္မွ ကိုယ္ၾကားရတာပါ။ ဂ်င္းစိမ္းနဲ႔
(မိတ္သလင္)တီရွပ္ပါ။ နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ရႈံးေနမွာေပါ့။
မႏွစ္က ကန္တဲ့ေဘာပြဲဟာ တစ္ဖက္ကို ဘယ္ႏွဂိုးဆိုတာမ်ိဳး goal score မတက္
လာေသးခင္ထိေတာ့ တစ္ႏွစ္လံုး ကန္ေနၾကတယ္ေျပာရမယ္။ မေျပာခ်င္လည္း
မဆိုပါနဲ႔။ ငယ္ငယ္ကလို အရုပ္ကေလးေတြ ေထာင္ၿပီး ပစ္ခ်င္တယ္။ ခုေလာက္ဆို
အဲဒီ့အရုပ္ကေလးေတြလည္း အေတာ္ႀကီးလာေလာက္ေရာေပါ့။ မိဘမရွိေတာ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပဲ ေရမွန္မွန္ေလာင္းခဲ့ရတယ္ သူ႔ခမ်ာ။ ဒါေတာင္ ပိုးေတြက
သူ႔အရြက္ေပၚ က်လိုက္ေသး။ ရပ္ကြက္ေနျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ အပူရွိန္ျပင္း
လြန္းသျဖင့္ ဦးေဏွာက္ကို အုပ္မထားရန္ ေၾကျငာ။ ထိုေၾကျငာသည္ တျခားအဓိပါယ္
တစ္စံုတစ္ခုကို ဖြင့္ဆိုျပဖို႔ အားမထုတ္။ ျမစ္ေတြ ရင္ဘတ္ထဲမွာ ေခၽြးလို စီးေနၿပီ
လို႔ ပင္လယ္က ညညေအာ္တာ လမင္းနဲ႔ ၾကယ္စင္မ်ား ေၾကြသြားသည့္တိုင္။
ဓာတ္ပံုကူးခန္းေလးက ေန႔ခင္းက်ားေတာင္ႀကီး ေရွ႕(အေပၚ)မီးႀကီးအတင္းဖြင့္
ေမာင္းေနတယ္။ ေမာင္းဆိုတာ ရႈံးရင္လည္း ေလာင္းေပ်ာ္တယ္။ ေရကူးကန္ထဲမွာ
လူေတြ ကူးေနၾကတယ္။ ေရေတြကူးဖို႔က်ေတာ့ လူကူးကန္က ဘယ္မွာလဲ။
rough it / ရာ့(ဖ္)အစ္(တ္)/idm.ျဖစ္ကတတ္ဆန္း၊ ဆင္းရဲဒုကၡခံ ေနထိုင္သည္။
ဌာနခ်ဳပ္ဗ်ဴရိုက လက္ကုတ္သတင္းတက္လာတယ္။ အျမန္လစ္ခဲ့။ အျမစ္လန္ေနၿပီ။
ဒီေဆာင္းပါးကို အရိပ္အျခည္ၾကည့္ၿပီး ေရးတယ္။ ေယာက်္းေယာက်္ား ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္
ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္ဆိုတဲ့ စာသားထဲ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေနရာမွာ ရွင္ေလ(ကာရန္တူ )
ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္ကို ထည့္ဆိုေနမိတယ္။ အဲဒီ့ေနရာအေရာက္ လွ်ပ္စစ္မီးျပတ္သြား
တယ္။ ပိုလွ်ံေနတဲ့ လွ်ပ္စစ္။ အပိုအလွ်ံ/အလွ်ံပယ္/ၾကြယ္ပိုးၾကြယ္၀/ခုတေလာ
ၾကြယ္ၾကြယ္ေလး ၀လာတယ္။ ၾကြယ္ၾကြယ္ေလး ၀လာတယ္ဆိုတဲ့ သိမႈဆီ
ဆိုက္ေရာက္ဖို႔ လွ်ပ္စစ္မီးကို ျဖတ္လိုက္သလား။ ေစာက္ခြက္တစ္ခုလံုး
ပိန္ခ်ိဳင့္သြားေအာင္ ခ်စ္စႏိုးေလး ျဖတ္ရိုက္လိုက္တယ္။ ေရွ႕ကေန ျဖတ္ေလွ်ာက္
သြားတာ ေထာင့္မက်ိဳးလို႔ဆိုပဲ။ ဘယ္က်ိဳးမလဲ။ သူ႔ေထာင့္က ကိုးဆယ္ဒီဂရီ။
ေသာတရွင္မ်ားယွဥ္။ ဒီေန႔လည္း မေန႔ကအတိုင္း အီရန္ႏ်ဴဟင္းခါးတစ္ပြဲရယ္၊
အာဖဂန္အေသခံတစ္ခြက္ရယ္၊ က်န္းမာေရးကို ဆိုး၀ါးစြာ’ထိ’ ‘ခိုက္'(ေစ)’ႏိုင္’တဲ့
ရုရွားမဲလိပ္ေတြရယ္ပဲ ကမာၻႀကီးရဲ႕ နံနက္စာ။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂၇.၃.၁၂
ည ၀၉း၁၁နာရီ

Advertisements

ကဗ်ာေန႔အတြက္ အသစ္(၂)ပုဒ္

ဖခင္အမည္မွန္

တေလာက သစ္ေတြ ၀ယ္ၿပီး ျမင္းလွည္းနဲ႔ တင္ခဲ့တယ္။
ျမင္းက ခပ္ပိန္ပိန္။ လွည္းဆရာက ခပ္ပိန္ပိန္။ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္
သန္းႏိုင္ဦး ေနာင္လည္း ကၽြန္ေတာ့္လွည္းေတြ႕ရင္ အစ္ကိုေခၚေနာ္။
ပိုက္ဆံယူၿပီးတာနဲ႔ ဆိုင္ကယ္ကို ၀ူးခနဲေမာင္းထြက္သြားတယ္။
ေရးေရးေလး ျမင္ေတာ့မွ နာမည္တစ္ခု သြားသတိရတယ္။ ကိုသန္းႏိုင္ဦး။
ကိုယ့္ထက္ငယ္တဲ့ လူကိုေတာင္ အစ္ကိုလို႔ ေအာက္ႀကိဳ႕ေခၚေလ့ရွိတာ။
ရက္ေတြၾကာသြားတယ္။ လေတြၾကာသြားတယ္။ သစ္ဆိုင္ကို တစ္ခါထပ္
ေရာက္တယ္။ အစ္ကိုျမင္းလွည္းငွားမလား။ လူက ခပ္ပိန္ပိန္။
ေန႔လည္ပိုင္းတစ္ပိုင္းလံုး လွ်ပ္စစ္မီးဆရာက မိန္းမနဲ႔ ကေလးေတြ
အေၾကာင္းေျပာတယ္။ လွ်ပ္စစ္မီးသမား၀န္ထမ္းဘ၀အေၾကာင္းေျပာတယ္။
ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြအေၾကာင္းေျပာတယ္။ မီးဆရာ မေျပာတာက
နာမည္ေတြပဲ။ မီးဆရာနာမည္ကလြဲရင္ အျခားနာမည္ေတြ သိစရာမွ
မလိုတာ။ မီးဆရာျပန္သြားေတာ့ ေျပာခဲ့တာေတြမမွတ္မိဘူး။ နာမည္
တစ္ခုပဲမွတ္မိတယ္ ကိုသန္းႏိုင္ဦး။ ကိုသန္းႏိုင္ဦးက ဘလိတ္ဓားအသစ္
ထုတ္ျပတယ္။ ဆံပင္ညွပ္ေပးရင္းကေန ညက မန္ယူပြဲအေၾကာင္း
ေဖာက္သည္ခ်တယ္။ ညွပ္ၿပီးသား ဆံပင္ကေလးကို လက္နဲ႔သပ္ၿပီး
အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကိုသန္းႏိုင္ဦးနာမည္ ပါးစပ္ဖ်ားတင္
ေမ့ေနတယ္။ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ ေမာင့္ကို စကားလာေျပာတာ
ဘယ္သူလဲ။ ဇနီးသည္က စပ္စုတယ္။ ကိုသန္းႏိုင္ဦးထင္တာပဲ။
ေမာင္ကလဲ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔။ လွည္းေပၚတက္တက္ခ်င္း
လွမ္းႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။ ေအးေဆးပဲလား ကိုသန္းႏိုင္ဦး။
ခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္နာမည္ သန္းႏိုင္ဦးမဟုတ္ဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း
ဆိုင္ကယ္ကို ၀ူးခနဲ ေမာင္းထြက္သြားတယ္။ မီးဆရာနဲ႔ ဆံသ
ဆရာကလည္း သူတို႔နာမည္ ကိုသန္းႏိုင္ဦးမဟုတ္ေၾကာင္း
ျငင္းဆန္ပါတယ္။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၇.၃.၂၀၁၂
၁၂း၃၅နာရီ

ဖခင္အမည္မွန္

ဖခင္အမည္မွန္

ေဖေဖာ္၀ါရီလရဲ႕ ခလယ္ေခါင္ေလာက္တုန္းက
ကိုသန္းႏိုင္ဦးနဲ႔ ေတြ႕ေသးတယ္။ အၿပိဳင္အဆိုင္အားလံုးကို
ေက်ာ္လႊားၿပီး ရည္မွန္းခ်က္အသစ္မ်ားကို လက္ေတြ႕
အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မယ္လို႔ ေဟာခဲ့တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ပါလို႔ ထုတ္မေျပာရင္
ဆရာ၀န္မွန္းေတာင္ သိမွာမဟုတ္ဘူး။ ကိုသန္းႏိုင္ဦးပံုစံက
ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ အေရာင္မွိန္မွိန္။ ပန္းဆိုးတန္းလမ္းမေပၚမွာ
တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ဆုပ္ကိုင္ရင္း
စကားလက္ဆံုက်လိုက္ေသးတယ္။ ဂစ္တာသမားပီပီ
ဆံပင္ေတြလည္း ရွည္လို႔ ။ မတ္လဆီက ကိုသန္းႏိုင္ဦး။
ဂ်ဴလိုင္လေရာက္ေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲကေန သူ႔ကို
ဖ်တ္ခနဲ ျမင္လို႔ လွမ္းေခၚလိုက္တယ္။ လွည့္မၾကည့္ဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ မဆံုျဖစ္တာ ၾကာသြားတယ္။ ဆံုျပန္ေတာ့လည္း
သူ႔ထံုးစံကို ေနကာမ်က္မွန္လို မခၽြတ္ဘူး။ စားပြဲေအာက္ကေန
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေပးဖတ္တယ္။
အဲဒီ့ကဗ်ာ မဂဇင္းမွာ ပါလာေတာ့ သန္းႏိုင္ဦးမဟုတ္ဘူး။
ဂစ္တာသမားဟာ ဘယ္တုန္းကမွ သန္းႏိုင္ဦး တစ္ဦး
ျဖစ္ခဲ့ပံုမရဘူး။ မိန္းမက ရယ္တယ္။ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ
ေဗဒင္ဆရာနာမည္က သန္းႏိုင္ဦးမွ မဟုတ္တာပဲရွင္တဲ့။
ကၽြန္ေတာ္ ကိုသန္းႏိုင္ဦးတစ္ေယာက္ပါလို႔
ဆရာ၀န္က မေျပာခဲ့ဘူး။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၇.၃.၂၀၁၂
ညေန ၅း၃၂နာရီ

အေရာင္-အသံ-အနံ႔-အရသာအားျဖင့္ ခင္ဗ်ားအေၾကာင္း အတင္းေျပာျခင္း

အေရာင္-အသံ-အနံ႔-အရသာအားျဖင့္ ခင္ဗ်ားအေၾကာင္း အတင္းေျပာျခင္း

တစ္ေယာက္က နားထဲမွာ နား(ဖာ)ေခ်းေတြ
ျပည့္ေန/ပိတ္ေန/ဆို႔ေနတယ္
အခု ခင္ဗ်ားေျပာလိုက္တဲ့ ဘာသာစကား
တ၀ူး၀ူးတ၀ါး၀ါးသာရွိ (တစ္)၀ူး၀ူး(တစ္)၀ါး၀ါးဟု မရွိေၾကာင္း
မွတ္ဥာဏ္ဆိုင္ရာမွာ အေႏွာင့္အသြား မလြတ္မကၽြတ္ လာလာေႏွာင့္ယွက္
ဟင့္အင္း ပီပီနဲ႔ သ သ(မ)ၾကားရဘူး သၾကား(မ)ရဘူး
ဟမ္မ္မ္…ဘာေျပာတယ္ ျပန္ေျပာပါဦး ဘာေျပာလိုက္တယ္
ဘာ….
တစ္ေယာက္က ႏွာေခါင္းထဲ ႏွပ္စိုင္ခဲေတြ မာခဲေနတယ္
အသက္ေကာင္းေကာင္း ရွဴမ၀/မရဘူး
ေမာ ေမာ ေနတယ္
ႏႈတ္ခမ္းတစ္ခုရဲ႕ ေမႊးျမမႈ လား စအိုျပြႊန္တစ္ေလွ်ာက္ လာတဲ့ေလ လား
ဘာနံ႕မွ မရဘူး အိုင္ဒုန္႔ႏိုး
အမဲလိုက္ ေခြးတစ္ေကာင္လို
ခင္ဗ်ားခႏာကိုယ္အႏွံ႕ တရႈပ္ရႈပ္အနံ႔ခံလို႔
တစ္ေယာက္က မ်က္လံုးထဲမွာ မ်က္ေခ်းေတြ ေစးပ်စ္ေနတယ္
နီတ်ာတ်ာ မ်က္လံုးထဲက အရိပ္ေတြ
အျဖဴအမည္း/ တူးစီ/ဖိုးစီ
မိတ္ေဆြနဲ႔ ရန္သူ အသည္းမကြဲဘူး အဲ မသဲကြဲဘူး
ခင္ဗ်ားပုခံုးကို မမိမခ်င္း အမိအရ လွမ္း လွမ္း ကိုင္ေန
ေဟာဒီ့မွာ ၀ါထိန္ထိန္ သြားေခ်းေတြ
ပုတ္ေလွာင္ေနတဲ့ အနံ႔အသက္နဲ႔
လွ်ာတစ္ေခ်ာင္းေခါင္း (မ) ျပဴ (ရ) (လက္မထုတ္ရ)
ခင္ဗ်ားဟာ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ရဲ႕
ပါးစပ္ပုပ္ႀကီးထဲမွာ တစ္လစ္တစ္လစ္။    ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၈.၂.၁၂
နံနက္ ၁၂း၂၅နာရီ

တားျမစ္နယ္ေျမ

တားျမစ္နယ္ေျမ

 

နာရီေတြ ေနာက္ျပန္မသြားဘူးဆိုတဲ့ စကားကို ခၽြတ္ပစ္ထားတာ နည္းနည္းၾကာသြားေတာ့
ဖတ္လက္စ စာမ်က္ႏွာရဲ႕အသားအေရေတြ ေအးလာတယ္ မုန္႔ႀကိဳးလိမ္လို ၀ါယာအနီနဲ႔အနက္
ႏွစ္ပင္လိမ္ထားတုန္းက အရြယ္ေလာက္ေတာ့ရွိေရာေပါ့ ပေထြးမရွိဘူး မိေထြးမရွိဘူး မိရင္း
ဖရင္းေတာင္ မရွိဘူး ဒါဆို ဗလာ ဗလာ ဗလာပဲလို႔ မထင္နဲ႔ ဗလာလည္း မရွိဘူး  လိုအပ္တာထက္
ပိုၿပီးေတာ့ ေတာနက္မည္းထဲ ေတာင္ကို တရစပ္ေလွာ္ခတ္ပစ္လိုက္တယ္ ခြက္ထဲမွာ ေသာက္စရာမ်ား
က်န္ဦးမလားလို႔ ခါးမတ္ လည္ဆန္႔ၿပီး ဓာတ္စာကို အေမွ်ာ္ဆိုက္တယ္ မ်က္လံုးေဒါက္ေတြ ေဟာင္းေန
ၿပီ ေထာက္ရတာ မခိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး ေသဆံုးေနတဲ့ သတင္းတစ္ပုဒ္ကို ေသဆံုးေနတဲ့ စာတစ္ေစာင္
အျဖစ္ ေခါက္ထည့္ၿပီး စာအိတ္အေခါင္းထဲ ထည့္သၿဂိဳလ္လိုက္တယ္ မိုးရြာထဲ ထီးအမည္းေတြ
ကိုယ္စီေဆာင္းလို႔ အသုဘရႈသူေတြ ၀မ္းနည္းေနၾကရဲ႕ ရယ္စရာပဲ အိမ္သာတက္တာေတာင္
ရိုးရိုးနဲ႔ ဗိုလ္ထိုင္ အထက္ေအာက္ဖိစီးမႈနဲ႔ ႀကံဳတယ္ ဒါေပမယ့္ ဘာလာလာ သံုးတုံးေလာက္ပါပဲ
တံခါးၾကားမွာ ပံုတူကပ္ထားတဲ့ ေတာက္တဲ့ရုပ္က ေတာက္တဲ့ ေတာက္တဲ့နဲ႔ ေအာ္တယ္ ေအာ္သံ
က လြမ္းစရာေကာင္းၿပီး ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို တိုက္ဖ်က္ေနတယ္ ေဟာင္ေကာင္မွာ တိုက္ခန္းေစ်း
ေတြ ေစာက္ရမ္းေခါင္ခိုက္တာကို ရိုက္ျပထားတဲ့ ဇာတ္ကားထဲက လူေနမႈဟာ ေၾကာက္စရာပဲ
သစ္ပင္ေပၚ အၿမီးရွည္ငွက္ကေလးနားေနတာမွမဟုတ္တာ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္စုတ္ကပ္ေနတာ
စုပ္ခြက္ေတြပါတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ဖဲခ်ပ္ကို ပြတ္သပ္လည္း အပြင့္ကေတာ့ တိုးမလာဘူး
စိတ္ႀကိဳက္အခန္းဖြဲ႔ၿပီးရင္ ၀တဳတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ေအာက္ခံေဖာင္ေဒးရွင္းထဲ ေက်ာက္ေလာင္းထည့္လိုက္
မူးလာရင္ ဒီအတိုင္းပဲ စရစ္လာၿပီ ေက်ာက္စရစ္ေဖ်ာ္လိုက္ စကားလံုးယက္မေတြ ေလာ့ဂ်စ္ဆင့္ေတြ
ေ၀ါဟာရဒိုင္းေတြ ဗန္းစကားျမားေတြ တိုင္ထူဖို႔ ကၽြန္းသစ္ဘယ္မလဲလို႕ မေမးနဲ႔ ေက်ာက္သင္ပုန္းနဲ႔
ေက်ာက္တံပဲ လိုတယ္ မဟာဘုတ္။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္