တက္ေခတ္ေလာက်မ္း

တက္ေခတ္ေလာက်မ္း

တစ္ႏိုင္ငံလံုးလွ်ပ္စစ္မီးမရရွိလွ်င္ မေမွာင္ေလာ။
ေမွာင္ေသာ္ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းေသာ္ မလင္းေလာ။
အလုပ္အကိုင္းရွားပါးမႈမ်ားလွ်င္ ခိုးဆိုးလုယက္မႈတို႔ မထၾကြေလာ။
မိသားစုေတြ ထမင္းမ၀ေသာ္လည္း ကားမွတ္တိုင္မွာ အိပ္ေရး၀သူေတြ မေပါမ်ားေလာ။
လူ႔အခြင့္အေရးကို တန္ဖိုးထားကာကြယ္ေသာ္ လူေနမႈအသိစိတ္ဓာတ္ မေတာက္ေျပာင္ေလာ။
လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈႏႈန္းျမင့္မားေသာ္ လူျဖစ္ၿပီး လူႏွင့္တူပါ၏ေလာ။
ၿမိဳ႔ျပႏွင့္ ေက်းလက္ဖြံၿဖိဳးမႈကြာဟလြန္းေသာ္ လူတန္းစားကြာဟမႈလည္း မျမင့္မားေလာ။
လူတန္းစားကြာဟမႈျမင့္မားေသာ္ တိုင္းျပည္ ဟန္ခ်က္မပ်က္ေလာ။
အႏုပညာလြတ္လပ္ခြင့္မရွိေသာ္ စစ္မွန္ေသာ အႏုပညာေတြမဆံုးရႈံးေလာ။
ထိုအတြင္းႀကိဳးတုပ္ထားေသာ ဆြံ႕အနားမၾကား အႏုပညာလက္ရာေတြ မထြက္ေပၚေလာ။
ေနရာအႏွံ႔ရွိ ေျမျမွပ္မိုင္းမ်ား အခ်ိန္မွီ မရွင္းလင္းေသာ္
ကံဆိုးသူအျပစ္မဲ့ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ အသားလြတ္ေသပြဲ မ၀င္ႏိုင္ေလာ။
ေျမျမွပ္မိုင္းအႏၱရာယ္သတိေပးခ်က္မ်ား နီးစပ္ရာတြင္ ထင္ရွားသိသာေအာင္
ပညာေပးၿပီး ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ေတြျဖင့္ အခ်ိန္မွီ ရွင္းလင္းေသာ္  မၿငိမ္းေလာ။
အသိဥာဏ္မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးေသာ အရြယ္မေရာက္ေသးသူ ကေလးစစ္သားမ်ားအား
ျဖားေယာင္းသိမ္းသြင္းစုေဆာင္းေသာ္ တပ္မေတာ္အင္အား မရွိေလာ။
အသိဥာဏ္မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးေသာ အရြယ္မေရာက္ေသးသူ ကေလးစစ္သားမ်ားအား
ေသနတ္ေပးကိုင္ေသာ္ ကိုယ္က်ိဳးမနည္းေလာ။
၀န္ထမ္းမ်ားအက်င့္ပ်က္ျခစားေသာ္ တိုင္းျပည္တြင္း အႏွစ္သာရမကင္းမဲ့ေလာ။
တိုင္းျပည္တြင္း ျခစားထား၍ အခြံသာရွိေသာ္ အလြယ္တကူ ၿပိဳလဲမပ်က္စီးေလာ။
ပညာေရးနိမ့္က်ေသာ္ တိုင္းျပည္မွာ ေအာက္ေျခလူတန္းစားသာ ပိုမိုမ်ားျပားေလာ။
အထပ္ျမင့္စာသင္ေက်ာင္းေတြတြင္ ခုံျမင့္ျမင့္ႏွင့္ စာသင္ၾကားေပးေသာ္ ပညာေရးမျမင့္မားေလာ။
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိလွ်င္ တိုင္းျပည္တည္ၿငိမ္တိုးတက္မႈ မေႏွးေကြးေလာ။
ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးႏွင့္ အေျဖရွာေသာ္ မရေလာ။
ရခိုင္ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာအေရးအခင္းေၾကာင့္ ကမၻာ့အလယ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရုပ္မပ်က္ေလာ။
တိုင္းရင္းသားဥပေဒခိုင္မာေအာင္ ေဒသတြင္းလံုၿခံဳေအာင္ ေစာစီးစြာ
ခ်မွတ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ္ ဤသို႔ျဖစ္မည္ေလာ။
လူသားခ်င္းစာနာမႈျပည္တြင္း NGO အဖြဲ႔အစည္း မ်ားမ်ားေပၚေပါက္ေသာ္
အခက္အခဲရွိျပည္သူတို႔ အေသေျဖာင့္ အဆင္မေခ်ာေလာ။
လူသားခ်င္းစာနာမႈျပည္တြင္း NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဖြဲ႔စည္းခြင့္ကို
မခက္ခက္ေအာင္ အခြန္အတုတ္တိုးျမွင့္ကန္႔သတ္ေသာ္ ၿပိတၱာဘံုသို႔ မလားေလာ။
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္မထိန္းသိမ္းဘဲ ထိခိုက္ေအာင္ျပဳေသာ္ ကမၻာ့ေျမႀကီးပ်က္စီးမႈမႀကံဳေလာ။
ျမစ္ဆံုဆည္စီမံကိန္းနဲ႕ ေၾကးနီေတာင္စီမံကိန္းကဲ့သို႔ စီမံကိန္းမ်ား
ထာ၀ရရပ္ဆိုင္းလွ်င္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ မေအးခ်မ္းေလာ။
ေထာင္ပိုင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေထာင္မွဴးမ်ားက ခ်စ္ခင္သံေယာဇဥ္ႀကီးလြန္းသျဖင့္
က်န္ရွိႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို မလႊတ္ေသာ္ တိုင္းျပည္ရိကၡာမဆံုးရႈံးေလာ။
ေထာင္ပိုင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေထာင္မွဴးတို႔ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးျဖတ္ၿပီး က်န္ရွိႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို
လြတ္လပ္စြာ ႏိုင္ငံရးလုပ္ခြင့္ျပဳေသာ္ ႏိုင္ငံအလ်င္အျမန ္မတိုးတက္ေလာ။
ေျမာက္ကိုရီးယားမွ စစ္လက္နက္မ်ား ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္၀ယ္ယူေသာ္
တိုင္းျပည္၏ ကာကြယ္ေရးက႑ မေတာင့္တင္းေလာ
ရရွိစစ္လက္နက္မ်ား အသံုးျပဳ၍ ျပည္တြင္းတိုင္းရင္းသားမ်ားအေပၚ
မတရားစစ္မက္ျပဳေသာ္ ျပည္တြင္းစစ္ မျဖစ္ေလာ
လူတိုင္းဆက္သြယ္ေရး အဆင္ေျပေအာင္ ၅၀၀၀ တန္ ဆင္းကဒ္ မရွိသင့္ေလာ။
၅၀၀၀တန္ ဆင္းကဒ္ရွိေသာ္ ႏြားေက်ာေပၚမွ ႏြားေက်ာင္းသားမ်ား ပုေလြမမႈတ္ဘဲ ဖုန္းေျပာေနမည္ေလာ။
တိုင္းတပါးယဥ္ေက်းမႈလႊမ္းမိုးေသာ္ မိန္းမေတြ အရက္ေသာက္ၿပီး မယားရွိလင္ မျပစ္မွားေလာ။
ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ အရြက္ဖံုးေသာ္ ေယာက်ား္ေတြ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ မာဖလာပတ္ၿပီး လမ္းမသလားေလာ။
ဆင္းရဲမြဲေတမႈတိုက္ဖ်က္ေရးခ်က္ခ်င္းလုပ္ေသာ္ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း မခ်မ္းသာေလာ။
တိုင္းသူျပည္သားတို႔ ခ်မ္းသာေသာ္ ေက်ာင္း၊ရံုး၊ က႑ားတို႔တြင္ေအာက္ေျခသိမ္းအလုပ္ မည္သူလုပ္မည္ေလာ။
တရုတ္မယားပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါးဖမ္းစက္ေလွေပၚပဲျဖစ္ျဖစ္ အိမ္ေဖာ္အကူပဲျဖစ္ျဖစ္
လိင္အလုပ္သမပဲျဖစ္ျဖစ္ လူကုန္ကူးခံရေသာ္ ေခတ္သစ္ကၽြန္မျဖစ္ေလာ။
ေခတ္သစ္ကၽြန္မျဖစ္ရေလေအာင္ လူကုန္ကူးမႈတိုက္ဖ်က္ေရး
ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္မဟုတ္ဘဲ ဟန္က်ပန္က်မလုပ္သင့္ေလာ။
ေတာင္သူလယ္သမားဦးႀကီးမ်ား၏ လယ္ယာေျမေတြကို ကုမၸဏီႏွင့္ စစ္တပ္က
မတရားသိမ္းယူေသာ္ တိုင္းျပည္မွာ သီးႏွံစပါးထြက္ႏႈန္းမေလ်ာ့ေလာ။
ကိစၥမရွိ သီးႏွံစပါးေလာက္ကို ျပည္ပကေန မွာယူတင္သြင္းၿပီး တိုင္းသူျပည္သားေတြကို
အခ်ိဳးက်ခြဲေ၀ေသာ္ ေတာင္သူလယ္သမားဦးႀကီးမ်ား အနားမရေလာ။
ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံအတြက္ ပြင့္လင္းျမင္သာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းေဖာ္ေဆာင္ရန္ မလိုေလာ။
ပြင့္လင္းျမင္သာလူ႔အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ရန္ လူတိုင္းအတြင္းခံေလာက္ပဲ၀တ္ၿပီး ေအာ္လံကိုင္ စကားေျပာရင္ မရေလာ။
တိုင္းျပည္၏ စတုတၳမ႑ိဳင္ျဖစ္ေသာ မီဒီယာအခန္းက႑တိုးတက္ေသာ္ ျပည္သူ႔အသံမၾကားရေလာ။
အျပန္အလွန္အားျဖင့္ မီဒီယာအခန္းက႑ကေန ျပည္သူ႔အသံကို ထုတ္ေဖာ္ေသာ္
တိုင္းျပည္၏ စတုတၳမ႑ိဳင္ မပီသေလာ။
သာသနာ့နယ္ေျမေတြေပၚ ဟိုတည္နဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္ဖြင့္ေသာ္ ႏိုင္ငံျခားဖြတ္ကလိဒဂၤါးမရေလာ။
ႏိုင္ငံျခားဖြတ္ကလိဒဂၤါးရဖို႔ ယံုၾကည္သက္၀င္မႈဘာသာေရးကို ေရာင္းစားေသာ္ ေခြးႏိုင္ငံမျဖစ္ေလာ။    ။

 
လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၆.၁၁.၁၂
မနက္ ၁၀း၂၅နာရီ
(ရည္ညႊန္း-ေလာကီပညာစြယ္စံုက်မ္း-ေလာက်မ္း)

Advertisements

ဘတာ

ဘတာ

 

ဘတာရဲ႔ အသက္က ၆၁ ႏွစ္ရွိၿပီ။ စာမတတ္ဘူး။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ သင္ခဲ့ဖူးတယ္။
ဒါေပမယ့္ ၾကာခဲ့ၿပီ။ ဘတာ အသက္၂၄ ႏွစ္မွာ အိမ္ေထာင္က်တယ္။ မိဘအေမြအျဖစ္ လယ္ ၃ ဧက ရဖူးတယ္။
တစ္ႏွစ္ပဲ ခံလိုက္တယ္။ ေၾကြးေတြ ထိုးဆပ္ လိုက္ရတာနဲ႔ ကုန္တာပဲ။ အသက္ ၃၅ႏွစ္ေလာက္ထိ
လယ္လုပ္ငန္းလုပ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ အလုပ္မေရြးေတာ့ဘူး။ ရရာအလုပ္ အကုန္ လုပ္ရေတာ့တယ္။
ဘတာမွာ ကေလး ၅ေယာက္ရွိတယ္။၂ ေယာက္က အဖတ္မတင္ဘူး။ သမီးပ်ိဳတစ္ေယာက္က ၂၁ႏွစ္၊
သားပ်ိဳ တစ္ေယာက္က ၃၁ႏွစ္မွာ ဆံုးရွာၾကတယ္။ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ။ ဘ၀တစ္ခု ကံတစ္ခုေပါ့။ ခုေတာ့ က်န္တဲ့
သားသမီး ၃ေယာက္စလံုး အိမ္ေထာင္က်ကုန္ၾကပါၿပီ။ဘတာတို႔ လင္မယားနဲ႔ အတူေနတာဆိုလို႔ ေမြးခ်င္း
၅ေယာက္ထဲမွာ ၃ေယာက္ေျမာက္ သမီးတစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္။

ဘတာမွာ ေပ၂၀x ေပ၆၀ ၿခံေလးပိုင္တယ္။ ၿခံထဲမွာ အိမ္ႏွစ္လံုးေဆာက္ထားတယ္။ တစ္လံုးက ဘတာတို႔
လင္မယားေနတာ။ ေနာက္တစ္လံုးမွာ ဘတာရဲ႔ သမီးက အိမ္ေထာင္ခြဲေနတယ္။ သမက္က စက္မႈဇုန္တစ္ခုမွာ
လုပ္တယ္။ ေျမး ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ စီးပြားေရးက ရရာစားစားဆိုေတာ့ အသက္ ၆၁ ႏွစ္ ရွိတာေတာင္ အိုႀကီးအိုမနဲ႔
ရရာအလုပ္ ဘတာလုပ္ေနရတုန္းပဲ။ ဘတာလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြကလည္း စံုမွစံု။ အနင္းအႏွိပ္။ အိမ္သာက်င္းတူး။
ျမက္ေပါက္။ ၿခံစည္းရိုးကာ။ ၀ါးခုတ္၊ ခင္မင္ရာပန္းရံဆရာျဖစ္ျဖစ္ လက္သမားဆရာျဖစ္ျဖစ္ကေခၚရင္ လူၾကမ္းလိုက္
လုပ္တယ္။ လူၾကမ္းဆိုတာ ဘိလပ္ေျမအိတ္ထမ္း၊ ေက်ာက္စရစ္အိတ္ထမ္း၊ အုတ္သယ္။ တူထု။ သစ္ထမ္း စတာေတြ။
မိုးတြင္းဖက္ အလုပ္ပါးတဲ့အခါက်ရင္ ရပ္ကြက္ထဲက ေရေျမာင္းေတြထဲ ပိတ္ေနတဲ့ သဲေတြေဖာ္ၿပီး တစ္အိတ္ ၂၀၀ နဲ႔
မွာတဲ့အိမ္အေရာက္ ထမ္းပို႔ေပးတယ္။ ဒီအလုပ္ကိုေတာ့ ဘတာရဲ႔ ေျမးအႀကီးေကာင္ေလးက ကူတယ္။ ခုေတာ့
သူလည္း မကူႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဟိုဖက္ရပ္ကြက္က အရက္ဆိုင္မွာ အလုပ္ရသြားလို႔။ ဘတာလည္း ကစ္တတ္ပါတယ္။
ညေနအလုပ္ၿပီးလို႔ ပင္ပန္းတဲ့ ေန႔မ်ိဳးဆိုရင္ ရပ္ကြက္ဘံုဆိုင္မွာ ဂ်မ္းေလး ၅၀ဖိုးေလာက္ သြားမွီ၀ဲတတ္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔
ဘတာရပ္တည္လာတာ ၾကာၿပီ။

ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲတယ္ဆိုတာ လူေတြေျပာလို႔ ဘတာၾကားတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စာေစာင္ေတြထဲမွာ
ဘတာျမင္ဖူး တယ္။ စာေတာ့ မဖတ္တတ္လုိ႔ မဖတ္ဖူး။ မဲေတြေပးေတာ့ ဒီလိုပဲ ေပးလိုက္တာပဲ။ ဘယ္သူ႔ကို မဲေပး
လုိက္သလဲဆိုတာေတာ့ ဘတာ မမွတ္မိဘူး။ ဒီလိုပဲ ဒီမဲရံုထဲသြား ဆိုတာနဲ႔ သြားၿပီး ဒီလိုျခစ္ဆိုတာနဲ႔ ျခစ္လိုက္ၿပီး
ဒီလိုပံုးထဲထည့္ဆိုတာနဲ႔ ထည့္ခဲ့တာပဲ။ တစ္ခုပဲ မွတ္မိတယ္ မဲေပးတဲ့ အခန္းက ေမွာင္လြန္းတယ္။ မဲမေပးခင္နဲ႔
မဲေပးအၿပီးမွာ ဘတာရဲ႕ ဘ၀ဟာ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခားေျပာင္းလဲတာ မရွိဘူး။ မဲေပးတဲ့ ကာလေတြကို
အၾကာႀကီးေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးေတာ့လည္း ဘတာမွာ ဒံုရင္း ဒံုရင္းပဲ။ အနင္းအႏွိပ္ျပန္လုပ္။ အိမ္သာက်င္းျပန္တူး။
ျမက္ျပန္ေပါက္။ ၿခံစည္းရိုးျပန္ကာ။ ၀ါးျပန္ခုတ္၊ ဘိလပ္ေျမအိတ္ျပန္ထမ္း၊ အုတ္ျပန္သယ္။ တူျပန္ထု။ တစ္ခါတစ္ေလ
အလုပ္ေကာင္းရင္ တစ္ရက္ ၅၀၀၀ ေလာက္ရတာကအစ၊အလုပ္မေကာင္းရင္ ၁၅၀၀ ေလာက္ကို မနည္းရွာရတာ
အဆံုး ဒံုရင္း ဒံုရင္းပဲ။ ေျပာင္းလဲတာ ဘာမွမရွိဘူး။

ဘတာက စာမတတ္ေတာ့ ဘာေတြေျပာင္းလဲေနမွန္းလည္း မသိဘူး။ စာတတ္တဲ့ သူေတြကေတာ့ သိၾကမွာေပါ့။
ဘတာမေျပာ တတ္ဖူး။ တခ်ိဳ႔လူေတြကေတာ့ ဘတာကို ေမးၾကတယ္။ ဘတာ ဘယ္သူ႔ကို တက္ေစခ်င္သလဲတဲ့။
ဘတာကေတာ့ ဘယ္သူပဲတက္တက္ အေရးမႀကီးဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ႀကိဳက္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးမရွိဘူး။ မႀကိဳက္ဖူးဆို
တာလည္း မရွိဘူး။ ကိုယ္က မႀကိဳက္ဘူး မတက္ပါနဲ႔လို႔ မိုက္ႀကီးနဲ႔ ေအာ္ေနလည္း သူတက္ခ်င္တက္မွာပဲ။ ကိုယ္က
ဘာေကာင္မို႔လို႔လဲ။ အဓိက စား၀တ္ေနေရးေျပလည္ေစခ်င္တာပဲ။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္ပါဘူး။
အားလံုးေျပလည္ေစခ်င္တာ။ ဘတာတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက စားစရာေတြ ေပါမွေပါပဲ။ အဲသလိုေခတ္မ်ိဳးေတာ့
ျပန္ေရာက္ေစခ်င္တယ္။ ကိုယ္က ေရွ႔အဖို႔ ေသဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္။ ကိုယ့္ကုိယ္ကိုယ္ေတာင္ ဘယ္အခ်ိန္ေသမယ္မွန္းမသိ။
ဘယ္ေနရာ ေသမယ္မွန္းမသိနဲ႔။ တကယ္လို႔ ဒီမိုးတြင္းဖက္မွာ ဘတာကို ေတြ႔ခ်င္ရင္ ေဂၚျပားတစ္လက္နဲ႔ သဲေတြေဖာ္ၿပီး
ဆာလာအိတ္ထဲ ထည့္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္ေရေျမာင္း တစ္ေလွ်ာက္မွာသာ လိုက္ရွာၾက။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂၃.၁၀.၁၂/ညေန ၀၄း၂၅ နာရီ
Sunday Journal