ေအးသာယာ

1016699_417799761672583_2108347046_nေအးသာယာ

ရပ္ကြက္ဟာ ရပ္ကြက္ျဖစ္ဖို႔ ေစာေနပါေသးတယ္၊ ကားတစ္စင္း၀င္ရခက္တဲ့ ေျမသားလမ္းေပၚမွာ
ကၽြဲ၊ ႏြား၊ ဆိတ္၊ ေျခရာေတြ ရွိပါတယ္၊ လူေနအိမ္ေတြၾကားထဲ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခန္း မီးစက္
တဖုန္းဖုန္းနဲ႔ သံေခ်ာင္းသံခဲေတြေပၚ ေဂ်ာင္ေဂ်ာင္ျမည္ထု ရိုက္ေနတဲ့ လူေနအိမ္ တစ္လံုးကို ျမင္
ရမယ္၊ အိမ္ေျခဟာ ကင္းေျခမ်ားလိုမညီဘဲ စိပ္တဲ့ေနရာ အသားကုန္စိပ္ၿပီး က်ဲတဲ့ ေနရာ အသား
ကုန္က်ဲပါတယ္၊ သဲဆန္ေျမနဲ႔ ရႊံ႕ဆန္ေျမႏွစ္မ်ိဳးေပါင္းစပ္မႈဟာ ေျမျပန္႔မ်ားၿပီး ဆင္ေျခေလွ်ာ
နည္းနည္းေတြ႔ရေစပါတယ္ ၊ ရပ္ကြက္လမ္းမွာ ေယာက်္ားစီးစက္ဘီးေဟာင္းႀကီး ကို ကုန္းရုန္းနင္း
ေနတဲ့ အေပၚပိုင္းအ၀တ္ဗလာနဲ႔ ေဒသခံအမ်ိဳးသားႀကီး တစ္ေယာက္မဟုတ္ရင္ေတာ့အျခား
တစ္ေယာက္ေပါ့၊ ၀ါတြင္းကာလ တစ္ရက္မဟုတ္ တစ္ရက္ရက္မွာ ရပ္ကြက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္
ရပ္ကြက္နီးခ်ဳပ္စပ္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ ဓမၼာရံုမတ္ရပ္ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ေတြ လွည့္လည္ပင့္ ေဆာင္လို႔
အနားက်ယ္၀ါးခေမာက္အသီး သီး ေဆာင္းထားတဲ့ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ေလးေတြ ေလာ္စပီကာတစ္လံုး
ကို စက္ဘီးတစ္စီးစီးေပၚတင္ တြန္းၿပီး ေနပူမိုးရြာမေရွာင္ တစ္အိမ္တက္ဆင္း အလွဴခံၾကပါတယ္၊
အိမ္တိုင္းလွ်ပ္စစ္မီတာရွိၾကေပမယ့္ မီးအားျမွင့္စက္ခံမွ တယ္လီေဗးရွင္း ဖြင့္လို႔ ရပါတယ္၊
တစ္အိမ္မဟုတ္တစ္အိမ္အိမ္က တြံေတးသိန္းတန္မဟုတ္ရင္ ဟသၤာတထြန္းရင္ဖြင့္ထားတဲ့အခါ
မီးလာေနမွန္း အလြယ္ သိေပါ့၊ ေႏြခါဆိုရင္ေတာ့ မီးအားႀကီးျပတ္တတ္ပါတယ္၊ အျဖဴဟာ ဖားဥ
စြဲၿပီး မည္းညစ္ခ်င္လည္း မည္းညစ္ေနမယ္၊ အစိမ္းဟာ အေရာင္မြဲၿပီး ဖာေထးခ်င္လည္း ဖာေထး
ထားမယ္၊ ေက်ာင္းတက္ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္တိုင္း ပကတိအျပစ္ကင္းတဲ့ အျဖဴအစိမ္း ၀တ္ေလးေတြ
ရပ္ကြက္လမ္းမွာ ေပါ့ပါးမႈနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ၾကပါတယ္၊ တရုတ္ႀကီးေက်းဇူးေတာ္ပါပဲ၊ ေမာ္ေတာ္
ဆိုင္ကယ္တစ္စီး ေလာက္သာ ရွိၾကည့္လိုက္ အရြယ္ရွိေယာက်္ား အမ်ားစု ကယ္ရီထြက္ဆြဲၾကမယ္၊
ဆိုင္ကယ္တစ္စီးေလာက္ကလည္း တကယ္ ဆိုမေလာက္ပါဘူး၊ အေဖတစ္စီး သားတစ္စီး အေဖ
ေရာ သားေရာ ကယ္ရီမင္းေတြျဖစ္ပါတယ္၊ တစ္အိမ္လံုးမွာ အိပ္စရာ ေနရာေကာင္းေကာင္း မရွိရင္
သာေနမယ္ ဆိုင္ကယ္ေကာင္းေကာင္း တစ္စီး ေတာ့ ရွိတတ္ပါတယ္၊ ျမက္ရိတ္တဲ့ ကုလားမူတူးဟာ
စူပါကပ္နဲ႔ ျမက္သယ္ပါတယ္၊ ဆန္ေရာင္းတဲ့ အတီးရဲ႔ သမီးဟာ 125 ကန္ဘိုဖင္ ေထာင္စီးပါတယ္၊
ကၽြဲ ႏြား မျဖတ္သန္းရ လမ္းေတြဟာ သန္႔ရွင္းၿပီး ကၽြဲ ႏြား ျဖတ္သန္းခံရတဲ့ လမ္းေတြဟာ ေျပာ့ၿပဲ
ဗြက္ထေနပါတယ္၊ တစ္ခါတစ္ေလ ႏြားေျခရာခြက္ထဲမွာ ဧရာမကၽြဲေမ်ာ့ႀကီးေတြ ထြန္႔ထြန္႔လူးေနတာ
ကို ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္၊ ကိုယ္ထူကိုယ္ထဖို႔ ျပင္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္ ဗဟိုလမ္းဟာ ကြန္ကရစ္ခင္းလက္စ
တန္းလန္းနဲ႔ အလွဴခံလက္စမ႑ပ္ႀကီးတန္းလန္းနဲ႕ ႏွစ္ေပါက္ၿပီးရင္း ႏွစ္ေပါက္ေနပါတယ္၊
ရပ္ကြက္မွာ အိမ္တစ္လံုးေဆာက္မယ္ဆိုရင္ ရပ္ကြက္ထဲက လက္သမားနဲ႔ပဲ ေဆာက္ပါတယ္၊
ရပ္ကြက္မွာ သာေရးရွိရင္ ရပ္ကြက္ဦးက ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္ၾကြပါတယ္၊ ရပ္ကြက္မွာ နာေရး
ရွိရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀းရပ္ကြက္တစ္ခုက သုသာန္ကို ၀ိုင္းပို႔ လိုက္ၾကေတာ့တာပါပဲ၊
မနက္ခင္း စည္ပင္သာယာေစ်းဟာ စည္ကားၿပီး ညေနခင္းလမ္းၾကားေစ်းဟာ ၀ယ္ျဖစ္ရံုေလာက္သာ
ရွိပါတယ္၊ ရဲစခန္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဆးရံုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ မသြားမျဖစ္သြားခ်င္ရင္ ၿမိဳ႔ထဲသြားတဲ့ လမ္းမေပၚက
အေတာ္လွမ္းလွမ္း ေနရာေတြဆီကို သြားရပါ့မယ္၊ လက္လုပ္လက္ စားမ်ားေပါ့၊ ေက်ာင္းသား
ေက်ာင္းသူမ်ားေပါ့၊ ေျမေကာင္းေပါ့၊ ေရေကာင္းေပါ့၊ အသက္၀၀ရွဴဖို႔အတြက္ ေလေကာင္းေပါ့၊
တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္ ေဘာဂေဗဒ အရ ၿပိဳင္ဆိုင္မနာလိုတာမ်ိဳးအနည္းငယ္စီရွိၾက ေသာ္လည္းပဲေပါ့၊
လူသတ္မႈ မုဒိန္းမႈ လုယက္မႈေတြေတာ့ အဟုတ္ႀကီးမၾကားဖူးပါဘူး၊ ဟမ္းဖုန္းခါးခ်ိတ္ထားတဲ့
ထိပ္ေျပာင္ေျပာင္ ရာအိမ္မွဴးကိုညိဳဟာ တစ္ခ်ိန္က ကယ္ရီဆြဲခဲ့တာလို႔ ေျပာသံၾကားရပါတယ္၊
အလုပ္ၾကမ္းသမား ကိုမည္းဟာ ရာအိမ္မွဴး ကိုညိဳရဲ႔ ဦးေလးျဖစ္ၿပီး လက္သမားဆရာကိုျဖဴဟာ
ကိုမည္းအစ္မ၀မ္းကြဲနဲ႔ ညားပါတယ္၊ ေရသန္႔ဗူးပို႔တဲ့ ကိုနီ႔ညီမဟာ ကိုမည္း မိန္းမျဖစ္ပါတယ္၊
ပန္းရံဆရာကို၀ါ၊ ကုန္စံုဆိုင္ပိုင္ ရွင္ကိုျပာနဲ႔ ၀ါးေရာင္းတဲ့ ကိုခရမ္း ဘယ္သူနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ စကားစပ္
မိတဲ့အခါ တစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ တစ္ဦးဦးနဲ႔ေတာ့ တစ္နည္း တစ္ဖံု ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ၾကပါတယ္၊
ေဘာလံုးနဲ႔ ႏွစ္လံုးကစားရာမွာ ၀ါသနာႀကီးသူေတြ ေနထိုင္ၾကပါတယ္၊ ေဂးလို႔ ေခၚတဲ့ အေျခာက္
တစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ကို ပံုမွန္ေတြ႔ရၿပီး လက္စဘီယံ ေတြအတြက္ေတာ့ လက္စဘီယံျဖစ္လို႔
ျဖစ္မွန္းေတာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ မသိျမင္ႏိုင္တဲ့ ဗဟုသုတမ်ိဳးေလာက္သာ ရွိပါတယ္၊ အိမ္ရွင္မ
တခ်ိဳ႕နဲ႕ မိန္းမပ်ိဳတခ်ိဳ႕ဟာ ရပ္ကြက္ထဲက တိုက္ပံုခ်ဳပ္အိမ္ေတြကေန တိုက္ပံုပိတ္စေတြကို
အိမ္ယူၿပီး ခ်ဳပ္ၾက သီၾက ပါတယ္၊ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး ဒါမွမဟုတ္ တကၠသိုလ္ေအာင္ၿပီး
မိန္းမပ်ိဳအမ်ားစုကေတာ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးဆီ ေန႔စဥ္ အလုပ္သြားရပါတယ္၊ အထည္ခ်ဳပ္၊ စက္မႈဇံု၊
ကုမၸဏီနဲ႔ အစိုးရရံုးေတြ ျဖစ္ပါတယ္၊ ေန႔လည္ေန႔ခင္း စက္ဘီးတစ္စင္းနဲ႔ တစ္လမ္း၀င္ တစ္လမ္း
ထြက္ ၀က္ေရာင္းမလားလိုက္ေမးေနတဲ့ ၀က္အေရး ကၽြမ္းက်င္သူႀကီးေတြလည္း ရွိပါတယ္၊
ေက်ာင္းပိတ္္ရက္ေတြဆို ကိုယ့္လမ္းထဲလာၿပီး ကိုယ့္အိမ္ေရွ႕ကေန ၀ါးျခမ္းျပားတစ္ေခ်ာင္းကိုင္
ထားတဲ့ သူ႔အေမႀကီးဟာ တျခား လမ္းထဲ တျခားအိမ္ေရွ႕က သူ႕ကျမင္းလတီးသားသမီးဘုစုခရု
ေတြကို ကီးကုန္ ျမင့္လွမ္းေအာ္ေခၚတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္၊ အိမ္အေတာ္မ်ား မ်ားမွာ ေခြးတစ္
ေကာင္ကေန ေခြးသံုးေကာင္ခန္႔ ေမြးထားတတ္ၾကၿပီး အဲဒီ့ထက္ ပိုမ်ားတဲ့ အိမ္ေတြမွာေတာ့
ေၾကာင္တစ္ေကာင္ကေန ေၾကာင္ရွစ္ေကာင္ေလာက္ထိေမြးထားတတ္ၾကပါတယ္၊ ဗမာဗုဒၶဘာသာ
ေတြအေနမ်ားသေလာက္ ကရင္ခရစ္ရွန္ေတြနဲ႔ ဟိႏၵဴကုလားနဲ႔ မြတ္စ လင္ကုလားေတြလည္း
ရွိၾကပါတယ္၊ ေတာရြာဓေလ့လို ညေနခင္းပ်ိဳေမတစ္သင္း ေရအိုး ကိုယ္စီေရခပ္ဆင္းတာမ်ိဳးနဲ႔
နည္းနည္းေလး ေတာင္ဆင္ဆင္မတူတဲ့ ရပ္ကြက္ထဲက ေဒသခံအေဒၚႀကီးေတြ ၅ ဂါလံ၀င္ UPG
အိမ္သုတ္ေဆးပံုးအလြတ္ ႏွစ္လံုးစီကိုင္ရင္း ညေနပိုင္းမွာ ေသာက္ေရ သံုးေရ ထမ္းပါတယ္၊
ေတာရြာဓေလ့မွာ ႏြားရိုင္း သြင္းခ်ိန္ေက်ာ္ၿပီး အျပင္မထြက္ၾကေပမယ့္ ရပ္ကြက္ထဲ အလုပ္ျပန္ခ်ိန္
အေစာဆံုးဟာ ည၈နာရီဆိုလည္း ဟုတ္ရ ည ၉နာရီ ဆိုလည္းဟုတ္ရတာပါပဲ၊ ညဖက္ေတြမွာ
ဓာတ္တိုင္မီးအလင္းထက္ ဆိုင္ကယ္မီး တ၀င္း၀င္းကသာ လမ္းေတြကို အလွဆင္ ပါတယ္၊
ညစာစားၿပီးခ်ိန္ဆို ဟိုဖက္အိမ္က ဟဲေလးနဲ႔ ဒီဖက္အိမ္က မုိက္ခဲတို႔ ကာရာအိုေကနဲ႔ တံတ်ာေတ
ရွင္ၾကပါတယ္၊ ညတေရးႏိုးလို႔မွ တပိုးတပါးထသြားမယ္မႀကံနဲ႕ ညသန္းေခါင္းထဲ လူအရွင္လတ္
လတ္ကိုေတြ႔သြားလို႔ အိမ္ေရွ႕ထိုး ရပ္လာတဲ့ ဆိုင္ကယ္ေပၚကေန ဒီနားမွာ အသုဘအိမ္ ဘယ္နား
ရွိသလဲ လွမ္းဟစ္ေမးတတ္တဲ့ ဖဲ၀ိဇၨာေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္၊ ေအာက္ေျခ လူတန္းစားေတြဆို
ေတာ့လည္း ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲမွာ ဘယ္သူမွ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခားေတာက္ေျပာင္
လာတာမ်ိဳး မရွိေပမယ့္ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပိုစတာေတြ ေပၚကာစ
တုန္းက ဆိုင္ကယ္မားကတ္ေတြ နဲ႔ အိမ္၀ါးထရံေတြမွာ အၿပိဳင္အဆိုင္ ခ်ိတ္ဆြဲ ဖိကပ္ထားလိုက္
ၾကပါေသးတယ္၊ ေနာက္ေတာ့လည္း အမွန္လကၡဏာကို နီးရာဓားေအာက္ကေနျခစ္ခဲ့ၾကတာပါပဲ၊
ဇာဂနာနာမည္ ၾကားတာနဲ႕ ၀ါးလံုးကြဲေအာ္ဟစ္ရယ္ေမာၾကဖို႔ သတိရၿပီး ေနာက္ေတာ့လည္း
ဒီမိုကေရစီေရး မကေရစီေရးထက္ ေန႔စဥ္ထမင္းလံုးစီေရးကိုသာ ေတြးေတာအိပ္စက္ၾကရပါတယ္၊
တစ္ေန႔ေတာ့ ထီေပါက္မွာပါဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လိုမ်ိဳးေပါ့၊ တစ္ေန႔ေတာ့ ရပ္ကြက္ေျမဟာ တန္ဖိုး
ရွိလာ မွာပါ၊ တစ္ေန႔ေတာ့ ရပ္ကြက္မီးဟာ အားျပည့္လာမွာပါ၊ တစ္ေန႔ေတာ့ ရပ္ကြက္လမ္းေတြ
ကားေကာင္းေကာင္းေမာင္းလို႔ရေအာင္ မာေက်ာ လာမွာပါ၊ တစ္ေန႔ေတာ့ ရပ္ကြက္စီးပြားဟာ
စည္ပင္ဖြံ႕ၿဖိဳးလာမွာပါ၊ အဲဒီ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္မယ္မွန္းမသိေသးတဲ့ အထူးသျဖင့္ ေအာက္ေျခ
ထိ ဒုတ္ဒုတ္ထိ ေရာက္မလာႏိုင္ေသးတဲ့ အဲဒီ့တစ္ေန႔ေတာ့ဆိုတဲ့ ဖြင့္မေျပာဘဲထားတဲ့ စိတ္ကူးေတြနဲ႔
ရပ္ကြက္သူရပ္ကြက္သားေတြဟာ ရပ္ကြက္မွာ ေမွ်ာ္ေတြးေနထိုင္ၾကပါတယ္၊ စိတ္မခ်တခ်။    ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
မွန္စီေရႊခ် ကဗ်ာစာအုပ္မွ-လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္၊ ျမတ္မိုးအိမ္၊ ေျမမႈန္လြင္၊ WLO

Advertisements

ယန္းကီးအထာ

1016699_417799761672583_2108347046_nယန္းကီးအထာ

“အေမရိကန္အျပင္ဖက္ကလူေတြဟာ နည္းပညာအရေတာ့ အာရပ္ေတြပဲ”
(The Dictator Film)

လူလည္ႀကီးကေနဒီ ေဆးျပင္းလိပ္ႀကိဳက္ပံုက စာတင္ေလာက္တယ္။
က်ဳးဘားႏိုင္ငံကို ကုန္သြယ္ေရးပိတ္ဆို႔ မႈလက္မွတ္ေရးထိုးျခင္းမျပဳခင္ေလးမွာပဲ
ေဆးျပင္းလိပ္ေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္ သတင္းထုတ္ျပန္ေရးဌါနအၾကီၤးအကဲ ပီရာဆလင္ဂ်ာကို မွာတယ္။
လက္နဲ႕လိပ္တဲ့ က်ဳးဘားႏိုင္ငံထုတ္ မက္ဆစ္အပ္(ပ္)မန္းေဆးျပင္းလိပ္ ၁၀၀၀ ၀ယ္ေပးဖို႔ေပါ့။
ေနာက္တစ္ေန႕ ေဆးျပင္းလိပ္ ၁၂၀၀ ၀ယ္ယူျပီးလို႔ စကၠန္႕ပိုင္းအၾကာမွာ
ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံထြက္ကုန္အားလုံး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက တားျမစ္တဲ့ အမိန္႔ကို
ကေနဒီ လက္မွတ္ထိုးတယ္။

အစၥေရး-အီရန္အေရးသံုးသပ္ခ်က္တစ္ခုလား။ ဒါမွမဟုတ္ အေမရိကန္ရဲ႕ အာဖ်ံကြီးမႈတစ္ခုလား။
ေနတန္ယာဟု ေျပာခဲ့သလို အေမရိကန္အစိုးရက ဘယ္လိုမူ၀ါဒေတြခ်မွတ္ ခ်မွတ္၊
အစၥေရးဆိုတာ ကနဦးကတည္းက အေမရိကန္ေထာက္ခံမႈရထားတဲ့ႏိုင္ငံ၊ အစၥေရးက
အီရန္ကို ၀င္တိုက္ဖို႔ ကိစၥအတြက္ အိုဘားမားအစိုးရဟာ အမ်ားအျမင္မွာ
သေဘာမတူခ်င္သလိုလိုလုပ္ၿပီး ဖြင့္မေျပာလည္း စည္း၀ါးကိုက္သိၿပီးသား နားလည္မႈမ်ိဳးနဲ႔
သေဘာတူညီထားၿပီးသား။ အရင္တုန္းက အစၥေရးေတြ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္ေနထိုင္တဲ့ကိစၥကို
အသံထြက္က်ယ္က်ယ္နဲ႕ကန္႔ကြက္ၿပီးမွ ခြင့္ျပဳခဲ့သလို
အခုလည္း ေနတန္ယာဟုအဆိုကို လူသိထင္ၾကားကန္႔ကြက္ၿပီးရင္ ေထာက္ခံဦးမွာပဲ။

“အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ခင္ဗ်ားတို႔ကို ကူညီခ်င္ပါတယ္။”
(ခ်ား၀ီလ္ဆင္၊ အေမရိကန္ကာကြယ္ေရးဆပ္ေကာ္မတီ ကြန္ဂရက္အရာရွိ၊Charlies Wilson’s War Film)

“မကူညီခ်င္ပါဘူး။ လံုး၀ကို မကူညီခ်င္ပါဘူး။ က်ဳပ္ ေအာက္စဖိုဒ့္မွာ
ေက်ာင္းတက္ခဲ့ေတာ့ ဒီစကားရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။
U.S က က်ဴပ္တို႔ကို မကူညီခ်င္ပါဘူး။”
(ကာနယ္မက္ဟုဒ္၊ ပါကစၥတန္အရာရွိ၊Charlies Wilson’s War Film)

ကဒါဖီမေသခင္မွာ ေျပာသြားခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။
“မင္းတို႔အမွန္ အမွားကို ခြဲျခားသိၾကရဲ႔လား”တဲ့။
ေထာက္လွမ္းေရးဆိုင္ရာ ကုမၸဏီတစ္ခုကေန အီးေမးလ္သတင္းေပါက္ၾကား။
အၾကမ္းဖက္ေခါင္းေဆာင္ အိုစမာဘင္လာဒင္ရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းဟာ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာသလို ပင္လယ္ျပင္မွာ
မြတ္စလင္ဘာသာထံုးစံနဲ႕ မီးသၿဂိဳလ္ခဲ့ျခင္း မဟုတ္။ အေမရိကန္ပို႔ၿပီး မီးသၿဂိဳလ္ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္တဲ့။
ဘင္လာဒင္ဟာ တကယ္ပဲ အိုဘားမားရဲ႕
ေရြးေကာက္ပြဲစည္းရုံးမႈသားေကာင္ျဖစ္သြားျခင္းပဲလား။

ေလ့လာေတြ႔ရွိခ်က္ေတြအရ
ပါကစၥတန္မွာ ၂၀၀၉ခုႏွစ္အတြင္း ေမာင္းသူမဲ့ဒရုန္းေလယာဥ္တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္
အရပ္သား ၇၀၀ ေသဆံုး။ အေမရိကန္အစိုးရဟာ အာဖဂန္ရဲ႔ မူဂ်ာဟီဒင္သူပုန္ေတြကို
ေဒၚလာသန္းတစ္ဘီလီယံတန္ဖိုးရွိတဲ့ စစ္လက္နက္ေတြ ေထာက္ပံ့ေပးၿပီး ကိုးႏွစ္ၾကာက်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္ေနတဲ့
ဆိုဗီယက္ေတြကို ေမာင္းထုတ္ပစ္ခဲ့။ အာဖဂန္ျပန္လည္ဖြံၿဖိဳးေရး ေက်ာင္းနဲ႔ေဆးရုံေတြေဆာက္ဖို႔က်ေတာ့
ေဒၚလာတစ္သန္းဖိုးေတာင္ မသဒၵါ။ အၾကမ္းဖက္သမားေတြကို ႏွိပ္နင္းရင္းနဲ႔ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ
တိုးပြားလာပံု ဥပမာေပးရရင္ျဖင့္-

“၂၀၀၄ခုႏွစ္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံမွာ တာလီဘန္သူပုန္ေပၚေပါက္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။
ေက်းရြာတစ္ရြာကို အေမရိကန္ေမာင္းသူမဲ့ယာဥ္နဲ႔ တိုက္ခိုက္ခ့ဲလို႔
အဲဒီ့ေက်းရြာသားေသဆံုးခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ သူ႔ရဲ႔ အသုဘမွာ
ေနာက္ထပ္တိုက္ခိုက္ခံရျပန္တယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္ေၾကာင့္ ပါကစၥတန္-တာလီဘန္ရယ္လို႔
ေပၚေပါက္လာတာျဖစ္တယ္လို႔ သံုးသပ္ႏိုင္တယ္။ အေမရိကန္ေမာင္းသူမဲ့
ေလယာဥ္ေတြရဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈဟာ တရားသျဖင့္ ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြနဲ႔
လြတ္ကင္းၿပီး လူမႈကိုယ္က်င့္သိကၡာအရလည္း မမွ်တဘူး”
(လန္ဒန္အေျခစိုက္လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာေရွ႕ေန ဆာဂါဟတ္ဆန္အား ပရက္စ္တီဗြီသတင္းဌာနက ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္း)

အီရန္ရဲ႔ စြပ္စြဲေျပာဆိုမႈသက္သက္ဆိုရင္ေတာင္ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းလွပါတယ္။
အီရန္ႏ်ဴကလီးယားပညာရွင္ေတြကို လုပ္ႀကံတဲ့ အမႈသြားအမႈလာေတြမွာ
တစ္ခုနဲ႕တစ္ခုတူညီတဲ့ လုပ္နည္းကိုင္နည္းေတြေတြ႔ရတယ္။ ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆုံးလုပ္ၾကံမႈကလည္း
ကနဦးလုပ္ၾကံမႈေတြနည္းတူ အေမရိကန္နဲ႔ အစၥေရးတို႕အေနနဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာ
ပတ္သက္ေနမယ္လို႔ ယူဆေတာ့တာေပါ့။ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္၊စီအိုင္ေအ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕က အီရန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
မိုဟာမက္မိုဆာဒီကို ရာထူးၿဖဳတ္ခ်၊ ရွားဘုရင္ကို နန္းတင္၊ ရွားဘုရင္က သက္ဦးဆံပိုင္စနစ္နဲ႔ အီရန္ကို အုပ္ခ်ဳပ္၊
၁၉၈၀ ခုႏွစ္၊ အီရတ္အာဏာရွင္ ဆက္ဒမ္ဟူစိန္တပ္ဖြဲ႕မ်ားက အီရန္ကို ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္။
အေမရိကန္သမၼတရိုနယ္ရီဂင္က ဆက္ဒမ္ဟူစိန္အစိုးရကို
ေထာက္လွမ္းေရးသတင္းေတြ၊ ေငြေၾကးနဲ႔ စစ္လက္နက္ပစၥည္းေတြေထာက္ပံ့ေပးခဲ့။

“ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ေျပာရရင္ အေမရိကမွာ အဲ့ဒီအေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသနဲ႕
ပတ္သတ္လို႕ ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုပဲရွိပါတယ္။ အေျခခံအားျဖင့္ေတာ့
အဲ့ဒီေဒသထြက္ေရနံေတြကိုထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ ပိတ္ဆို႔မႈေတြဆက္တိုးျမွင့္ဖို႕
တန္ခိုးအာဏာသိသိသာသာၾကီးထြားလာတဲ့ တရုတ္နဲ႕အိႏိၵယအေပၚရည္မွန္းထားတဲ့
အစီအစဥ္ေတြမွာ စစ္ျပဳတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပိတ္ဆို႔ကန္႕သတ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္
ေသခ်ာတာကေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုပဲရွိတယ္လို႕ ကွၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။
အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသေရနံေတြကို လက္၀ါးၾကီးအုပ္ေရးေပါ့”
(အီရန္-အေမရိကန္အေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူ အလီေရဇာ)

စတိဗ္ေဂ်ာဗ့္ေသတာနဲ႔  FBIက စတိဗ္ေဂ်ာဗ့္ရဲ႔ မွတ္တမ္းေတြ ထုတ္ျပန္တာနဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲ။
လစ္ဗ်ားနယ္ေျမကို ကုလသမဂၢလံုၿခံဳေရးေကာင္စီက မပ်ံသန္းရဇုန္သတ္မွတ္ထားလည္း
အေမရိကန္နဲ႔ ေနတိုးတိုက္ေလယာဥ္ေတြက အဲဒီ့နယ္ေျမေတြေပၚ  အဲဒီ့စည္းကမ္းကို
ခ်ိဳးေဖာက္ပ်ံသန္းတာကေရာ အျခားစည္းကမ္းတစ္ခုလား။ တစ္ဖက္မွာ
တရုတ္(တိုင္ေပ)ကို လက္နက္ေရာင္းေနသလို တစ္ဖက္မွာ တရုတ္(ျပည္မ)ႀကီးနဲ႔ အေမရိကန္ဟာ
ေျမာက္ကိုရီးယားလွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ေတြ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ လဲလွယ္ၿပီး ေနာက္ကြယ္မွာ
တရုတ္သူလွ်ိဳလုပ္ငန္းတိုးျမင့္လုပ္ေဆာင္ေနမႈအေပၚ ထိတ္လန္႔တၾကားျဖစ္ေနျခင္းဟာ
အေမရိကန္ရဲ႕ ႏွစ္ထပ္ဆင့္မီးစတစ္ဖက္ ေရမႈတ္တစ္ဖက္မူ၀ါဒလား။
နယူးေယာက္ၿမိဳ႕က မြတ္စလင္ေတြကို နယူးေယာက္ရဲတပ္ဖြဲ႔နဲ႕ စီအိုင္ေအပူးေပါင္းေထာက္လွမ္းတာဟာ
အေမရိကန္ေတြ ေျပာေျပာေနတဲ့ လူ႕အခြင့္အေရးလား။
TO KILL A MOCKING BIRD ကေန the Help အထိ အထင္ကရ ေဟာလီး၀ုဒ္ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေတြမွာ
အဓိကပါ၀င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာဟာ ဘာျဖစ္လို႔ အသားအေရာင္ခြဲျခားမႈျဖစ္ရတာလဲ။
ေအာ္စကာရရံုပဲလား။ အဲဒီ့ထက္ ပိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိသလား။ ဟာေဗးမစ္ခ္ဟာ
အေမရိကန္လူအဖြဲ႔အစည္းအေၾကာင္းကို မေသခင္ကတည္းက
ေကာင္းေကာင္းႀကီး သေဘာေပါက္ခဲ့သူ။

“ဟာေဗး စကားေျပာေနပါတယ္။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္လုပ္ႀကံခံရၿပီး ေသဆံုးတဲ့အခါဖြင့္ဖို႔ အသံသြင္းခဲ့ပါတယ္”
(ဟာေဗးမစ္ခ္၊ ေဂးအခြင့္အေရးလႈပ္ရွားမႈေခါင္းေဆာင္၊ MILK Film၊)

ႀကိဳတင္မွာယူထားတဲ့ စစ္ပြဲေတြက တစ္ပြဲၿပီးတစ္ပြဲအလွည့္က်တန္းစီလို႔။
ၿမိဳ႔ႀကီး (၈၀) မွာ အီရန္အေရး ဆႏၵျပသူက ျပေနၿပီ။
ဆိုက္ကိုေဖာက္တဲ့ သူကေဖာက္ေနၿပီ။ ပူးတြဲစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈရဲ႔ အသီးအပြင့္အျဖစ္
ေဒသခံမိန္းမပ်ိဳေတြကို အဓၶမက်င့္တဲ့ စစ္သားက က်င့္ေနၿပီ။ တာလီဘန္တိုက္ခိုက္ေရးသမား
အေလာင္းေတြေပၚ တခစ္ခစ္ရယ္ၿပီး ေသးနဲ႔ပန္းတဲ့ စစ္သားက ပန္းေနၿပီ။ အာဖဂန္အရပ္သားေတြကို အသားလြတ္
ေသနတ္နဲ႔ လိုက္ပစ္တဲ့ စစ္သားက ပစ္ေနၿပီ ( ကေလးငယ္ ၉ ဦးအပါအ၀င္ ၁၆ ဦး ေသဆံုး)။ စစ္သံုးစရိတ္ဘတ္ဂ်က္
၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေတြေအာက္မွာ အေမရိကန္ျပည္သူေတြ စီးပြားေရးက်ဆင္း၊ အလုပ္လက္မဲ့ႏႈန္းျမင့္တက္။
လွ်ာတန္းလန္းနဲ႔ မ်က္လံုးမ်က္ဆံျပဴးက်ယ္ပိျပားေနၾကၿပီဆိုေသာ္လည္း…။

ထံုးစံအတိုင္း ေျပာခ်င္ရာေျပာၿပီးရင္
အေမရိကန္အစိုးရရဲ႔ သေဘာထားအျမင္အာေဘာ္သာျဖစ္ေၾကာင္း
ထုတ္လႊင့္ဆဲ သတင္းဌာနရဲ႔ အျမင္အာေဘာ္မဟုတ္ေၾကာင္း
အေမရိကန္တက္ခနိနဲ႔ အေမရိကန္၀ါရွင္တန္ဒီစီအေျခစိုက္အသံလႊင့္ဌာနကေန
တစ္ကမၻာလံုးကို အခ်ိဳသတ္ဦးမယ္။ သူ႔ သၾကားလံုးအရသာကေတာ့
သမိုင္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္နဲ႔။        ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
(Resource-ႏိုင္ငံတကာေရးရာဂ်ာနယ္မ်ား)

မွန္စီေရႊခ် ကဗ်ာစာအုပ္မွ-လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္၊ ျမတ္မိုးအိမ္၊ ေျမမႈန္လြင္၊ WLO