ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္

1898273_256871201156355_1428270367_nခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္

ကဗ်ာေရွ႕ဆက္တြဲ

ကဗ်ာရဲ႕ ေရွ႕က စာမို႔ ကဗ်ာေရွ႕ဆက္တြဲလို႔ ေရးလိုက္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာဟာ ကၽြန္ေတာ္မဂၢဇင္းမွာ
ပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပခြင့္ရခဲ့တဲ့ ပထမဆံုး ကဗ်ာႏွစ္ပုဒ္ထဲက တစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ (မွတ္မွတ္ရရ စာမူခ ၅၀၀က်ပ္
ရလို႔ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္စားဖို႔ အေမ့လက္အပ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ့ကာလက ကုန္ေစ်းႏႈန္းအရ အေမက ၅၀၀
ေလာက္ထပ္စိုက္ရတယ္ထင္ပါတယ္။ )မူလက ဒီကဗ်ာကို “ကိုယ္ပြား”ဆိုတဲ့ နာမည္ေပးထားတာပါ။
ေနာက္ဆံုး မဂၢဇင္းတိုက္ပို႔ခါနီးေလးမွ စိတ္ေျပာင္းၿပီးပိုရိုးရွင္းတဲ့ “ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္”ဆိုတဲ့ နာမည္
ေျပာင္းေပးမိသြားတယ္။ အဲဒါကပဲ အထင္လြဲစရာ ကိစၥတစ္ခုကို ပိုခိုင္မာသြားေစတယ္။
ဒီကဗ်ာမဂဇင္းမွာပါၿပီး သိပ္မၾကာခင္ပဲကၽြန္ေတာ့္ဆီ စာတစ္ေစာင္ေရာက္လာပါတယ္။
အျခားစာေရးဆရာမတစ္ေယာက္ဆီကျဖစ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္ေရာ စာေပျဖတ္သန္းမႈေရာ
ေစာပါတယ္။ အဓိက အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဒီကဗ်ာဟာ အဆိုပါဆရာမရဲ႕ ကဗ်ာကို
ခိုးခ်ထားတယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔ပါ။ ျဖစ္ရပံုမ်ား ကဗ်ာနာမည္ကအစ တူညီရံုမက သရဖူမဂၢဇင္းမွာ
ေဖာ္ျပခံရတာပါတူညီေနတယ္လို႔ ယဥ္ယဥ္းေက်းေက်းပဲ ဆိုပါတယ္။ စာထဲမွာ ဆရာမရဲ႔ ကဗ်ာမပါလာေပမဲ့
လြန္ခဲ့တဲ့ ဘယ္ႏွကာလက သရဖူမဂၢဇင္းထဲမွာ ပါခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ သဲလြန္စေပးထားပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အံ့ၾသလြန္းလို႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ စာအုပ္အငွားဆိုင္ ေျပးဖြရပါတယ္။ ေတြ႕ပါတယ္။
သူေျပာသေလာက္မတူေပမဲ့လို႔ ေခါင္းစဥ္ရယ္ အထဲမွာ ကစားထားတဲ့ “တစ္ေယာက္ကတစ္ေယာက္က”
ဆိုတဲ့ Flow ရယ္ဟာ တူညီေနေတာ့ ေျပာမယ္ဆို ေျပာႏိုင္တာေပါ့။ အဲ့ဆရာမကဗ်ာကို မမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့
ေျပာႏိုင္တာက ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာက တ၀မ္းပူေတြနဲ႕ ခ်ည္းအစျပဳထားတယ္။ သူက အစကို
ျပဳခ်င္သလိုျပဳတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာက စကားေျပဆန္ၿပီး ရိုးတယ္။ ၀ါက်တိုင္း အဆံုးသတ္ေတြ
ပါရွိတယ္။ သူ႔ကဗ်ာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေလာက္ဖတ္ရတာ မရိုးရွင္းဘူး။ ၀ါက်အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ
အဆံုးသတ္မပါဘဲ အေတြးစခ်န္တာမ်ိဳးေတြ ကစားထားတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဒါဟာ မွားႏိုင္တာပါပဲ။
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ရဲ႕”အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ့ည”ဆိုတဲ့ ကဗ်ာမွာဆိုရင္ “တစ္ေယာက္က”
“တစ္ေယာက္က” ဆိုတဲ့ ထပ္ေၾကာ့ေတြကို သံုးထားတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိစၥျပန္ဆက္ရရင္
လိပ္ျပာလံုစြာပဲကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ့ဆရာမဆီ စာျပန္ေရးလိုက္တယ္။ သိပ္မၾကာဘူး။
သူ႕ဆီက ေနာက္တစ္ေစာင္ထပ္ေရာက္လာတယ္။ ဒီတစ္ေစာင္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို
နားလည္မႈရွိစြာ အျပဳသေဘာတုန္႔ျပန္မႈေတြ ပါလာတယ္။ ၀မ္းသာရပါတယ္။ ဒီကဗ်ာက အဲဒီလို
အျဖစ္ေလးေတြ ရွိခဲ့တယ္ေပါ့ဗ်ာ။

ရယ္စရာေလး ျဖတ္ေျပာပါဦးမယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၄-၅ ႏွစ္ေလာက္တုန္းက ခ်စ္တိုးႏြယ္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႔
“ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္”အမည္ရွိတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ သရဖူမဂဇင္းမွာ ပါလာဖူးပါတယ္။ ကဗ်ာထဲက
Flow ကထံုးစံအတိုင္း “တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္က” Flow ပဲေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က
အဲဒီ့ခ်စ္တိုးႏြယ္ဆိုတဲ့ ကဗ်ာဆရာကို “ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာခိုးခ်တယ္”လို႔
စာလွမ္းမေရးပါဘူး။ ဘာလို႔ဆိုသူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔က ညီအစ္ကိုလိုရင္းႏွီးၿပီး ေလထန္ကုန္းမွာ
အၿမဲဆံုေနတဲ့ ကာလေတြကိုး။ သူသိေအာင္ေတာ့ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ဒီလို ဒီလို ရွိဖူးတယ္လို႔
ေပါ့။ကိုခ်စ္တိုးႏြယ္က ဘယ္သူ႔ကဗ်ာမွ ခိုးမခ်ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဟိုဆရာမကဗ်ာကို
မခိုးခ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီ Flowဟာ ကဗ်ာဆရာ တစ္ေယာက္မဟုတ္တစ္ေယာက္
ေတြ႔ရွိအသံုးျပဳႏိုင္တာပဲမဟုတ္လား။ ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာ ထပ္ေတြးၿပီး ရယ္ခ်င္မိတာက
သရဖူမဂၢဇင္းကိုပါ။ ဒီFlowနဲ႔ ဒီေခါင္းစဥ္ ဒီကဗ်ာမ်ိဳး ဘယ္သူေရးပို႔ပို႔ ေဖာ္ျပေပးပံုရပါတယ္။
တေလာေလးက ထြက္ခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေၾကာင္ ခရီးရွည္ခ်ီတက္ပြဲ စာအုပ္ထဲမွာလည္း ျဖဴႏွင္းေဖြး
ေရးတဲ့ ဒီFLowအတိုင္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ေခါင္းစဥ္က ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္မဟုတ္ေပမဲ့
“တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀ဟာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မဟုတ္ဘူး” ဆိုေတာ့ ဒီနားပတ္၀န္းက်င္ကပါပဲ။
စကားလံုးနဲ႔ ၀ါက်ဖြဲ႔စည္းပံုကအစ ခၽြတ္စြပ္နီးပါးမဟုတ္လို႔ကေတာ့ ဒီFlow အေရးအသားမ်ိဳးဟာ
ခိုးခ်တယ္လို႔ ေျပာလို႔ မရပါဘူး။ ကိုယ့္အေတြးအေခၚနဲ႔ ကိုယ့္တင္ျပပံုေတြေပၚမူတည္ၿပီး
အရသာတစ္ခုစီထြက္လာမွာပါပဲ။ ဟိုတုန္းကကၽြန္ေတာ့္ဆီ စာေရးတဲ့ ဆရာမဟာ
ေသြး (စစ္ကိုင္း)ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ယေန႔ထိ ေလးစားခင္မင္မပ်က္ၾကပါ။

ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္

တစ္ေယာက္က စမ္းေခ်ာင္းျပာေလးနား သြားၿပီး ကဗ်ာေရးတယ္
တစ္ေယာက္က ဥယ်ာဥ္ေလးထဲမွာ ေမွ်ာ္လင့္သီခ်င္းေတြ ဆိုတယ္
တစ္ေယာက္က ေၾကကြဲျခင္းကို တိမ္တိုက္ေတြေအာက္ ၀ွက္ထားတယ္
တစ္ေယာက္က သစ္ရြက္ေၾကြေတြ လိုက္ဖမ္းရင္း ငိုေၾကြးတယ္

တကယ္ေတာ့
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕ အရိပ္မွာ ခိုရင္း
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕ အနမ္းမွာ ခ်ိဳရင္း
တစ္ေယာက္က ၿမိဳ႔ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးေမွ်ာ္စင္ေပၚတက္ရင္း
တစ္ေယာက္ကို ေခ်ာင္းၾကည့္တယ္
တစ္ေယာက္က စံပယ္ရနံ႕ေတြ ပက္ကင္ထုပ္လို႔
တစ္ေယာက္ဆီ လက္ေဆာင္ပို႔တယ္
တစ္ေယာက္က ရိတ္သိမ္းဖို႔ မရည္ရြယ္ဘဲ
တစ္ေယာက္အတြက္ ပန္းရံုေတြ စိုက္ပ်ိဳးတယ္
တစ္ေယာက္က လျပည့္ညေရာက္တိုင္း
တစ္ေယာက္အတြက္ ဆုေတာင္း၀တ္ျပဳတယ္

တကယ္ေတာ့
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕ အိပ္မက္ထဲ ၀င္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕ ၀ိညာဥ္ကို လိုက္လံဖမ္းဆုပ္ရင္း
တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္
ကိုယ္ပြားထက္ေတာင္ ပိုၿပီး ခ်စ္မိခဲ့ေပါ့။ ။

သရဖူ မဂၢဇင္း၊ ၂၀၀၁၊ ဇူလိုင္

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၃.၂.၁၄
ည ၁၀း၄၀ နာရီ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s