ကမၻာ့ကဗ်ာေန႔ အမွတ္တရ ကဗ်ာ

ကမၻာ့ကဗ်ာေန႔ အမွတ္တရ ကဗ်ာ

ကုလားထိုင္ငါးလံုး

( ၁)
အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ ကုလားထိုင္တစ္လံုး။
အဘြားအိုတစ္ေယာက္
တစ္ေနကုန္ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္။

မိုးမလာခင္ ဖာေထးရမယ့္ ေရတံခြန္ေတြ။
ႂကြက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ အတၱဳပၸတိကို စပါးက်ီမွာ ေရးထားတယ္။
စပယ္ပန္းေတြ ႏို႔ဆီဗူးနဲ႔ ဘယ္ႏွလံုးရသလဲ။
စစ္ႀကီးကလည္း မျၿပီးႏိုင္ေသးဘူး။

( ၂)
အိမ္ေရွ႕မွာ ကုလားထိုင္တစ္လံုး။
အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ဂဏန္းေပါင္းစက္ႏွိပ္ေန
တေဂ်ာက္ေဂ်ာက္။

စကၠဴတစ္႐ြက္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးအပိုင္းမွာ
မာရ္နတ္ဟာ ရပ္ထ္ေလဘယ္လ္ေလးတျမျမ
စကၠဴတစ္႐ြက္ရဲ႕ အညံ့ဆံုးအပိုင္းမွာ
ဘုရားသခင္တဲကုတ္ဟာ မီးအမွိန္ဆံုး။

( ၃)
အိမ္ေျခရင္းမွာ ကုလားထိုင္တစ္လံုး။
စစ္ျပန္တစ္ေယာက္
ဖိနပ္တိုက္ေန အႀကိမ္ႀကိမ္။

လူေတြ ေသၾကတယ္။
လူေတြ ေသၾကတယ္။
လူေတြ ေသၾကတယ္။

( ၄)
အိမ္ေခါင္းရင္းမွာ ကုလားထိုင္တစ္လံုး။
အဘိုးအိုတစ္ဦး ဒိုင္ယာရီေရးေန
ေန႔စဥ္။

ညညဆို အဘြားႀကီးက ေျခာက္တုန္းပဲ။
စကၠဴရဲ႕ အေကာင္းဆံုးအပိုင္းဟာ ေငြစကၠဴေတြ ျဖစ္သြား။
အညံ့ဆံုးအပိုင္းက လူမဖတ္တဲ့ စာအုပ္ေတြ။
မရွိေတာ့တဲ့ ေျခေထာက္ေတြအတြက္ ေျပာင္လက္ေနတဲ့
ဖိနပ္ဦးခြၽန္ခြၽန္ေတြ။

( ၅ )
အိမ္ထဲမွာ ကုလားထိုင္တစ္လံုး။
ကုလားထိုင္အေပၚတည့္တည့္မွာ ႀကိဳးကြင္းတစ္ကြင္း။
ႀကိဳးကြင္းမွာ လူတစ္ေယာက္။
ဘယ္သူဘယ္ဝါရယ္လို႔ေတာ့
ေျပာဖို႔ ခက္ပါတယ္။
တန္းလန္းႀကီး။ ။

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၉.၃.၁၆
မနက္ ၂ း ၅၄ နာရီ

Advertisements

ေနၾကာပန္းေတြရဲ႕ သီခ်င္း

ေနၾကာပန္းေတြရဲ႕ သီခ်င္း

 

ေနၾကာပန္းေတြေအာက္မွာ
ငါ့ ရုပ္အေလာင္းရွိတယ္။
ငါ့ အရိပ္ဟာ
စာသင္ခန္းအုတ္တံတိုင္းေနာက္
သစ္ကိုင္းေျခာက္ေတြ
က်ိဳးက်ေနတဲ့ ေရအိုင္ျပင္မွာ။
ေလထုက ငါ့ကို
အေရာင္ကန္းေအာင္
လုပ္ထားတယ္။
ၿပီး ငါ့ႏွာေခါင္းထဲ
သက္ေတာင့္သက္သာ
မရွိတဲ့ ညစ္ညမ္းမႈ။
အဂၤလိပ္စာဆရာရဲ႕
မ်က္မွန္၊ ငါ့ ေက်ာပိုးအိတ္ကို
တူးယက္ေနတဲ့ ေခြး။
သင္ခန္းစာတိုင္းမွာ
ငါတစ္ေယာက္တည္း။
ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ
ေလာက္ေကာင္ေတြ တရြရြ။
ငါ့ ဦးေခါင္းခြံက
ဆံပင္ကၽြတ္ေတြ ေ၀ွ႕ရမ္းၿပီး
ငါေဆာ့ကစားတယ္။
ခဲတံခၽြန္ဓားနဲ႔ ငါ့လွ်ာငါ
မျပတ္မခ်င္း
ဆြဲထုတ္လွီျဖတ္ရင္း
ဒီသီခ်င္းကို ငါဆိုတယ္။

 

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၁၃.၃.၁၆
၉း၄၃ ညေန

ကိုးလႊာ

ကိုးလႊာ

 


သံဇကာကြက္ေတြ ေလးေထာင့္မျဖစ္ခင္ကတည္းက
က်ားကို အ၀ါေရာင္ေဆးသုတ္လိုက္တယ္။

ေခါင္းစည္းႀကိဳးဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ဆံပင္ေတြကို တာ၀န္မယူ

အတိတ္ဆီ လွ်ာနဲ႔ လွမ္းလွမ္းလ်က္ေနရတဲ့ လူငယ္ဘ၀ရဲ႕ ပလံုစီထမႈ

ျမိဳ႕ေအာက္က ေရဆိုးပိုက္လိုင္းဆီသြားဖို႔
သံတံခါးဖံုးအ၀ိုင္းကို ဆြဲမလိုက္တာ
ဘြားခနဲ ကမၻာသစ္တစ္ခု။ ေၾကာင္လိမ္ေလွကားတစ္ရာ။

ဘယ္အစ္ဇင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ လည္ပင္းနဲ႔ မေတာ္တဲ့ ႀကိဳးကြင္းမရွိ။

စာမ်က္ႏွာတစ္မ်က္ႏွာနဲ႔ တစ္မ်က္ႏွာၾကားမွာ
သစ္ပင္တစ္ပင္စီေပါက္ေရာက္ေနတယ္။
ေပါက္ေရာက္ေနတဲ့ သစ္ပင္ကို မံမီတစ္ေကာင္လို က်ပ္စည္းေဆးစိမ္ထားတယ္။

ေနာက္ခံတီးလံုးတိုင္းဟာ
နားေတြထဲ အဆင္သင့္ထည့္သြင္းထားၿပီးသား။
ေကာ္ပတ္ရုပ္ေတြကိုလည္း ထုတ္လုပ္။
ေတာ္လွန္ေရးကိုလည္း ထုတ္လုပ္။

ေခြးသြားစိတ္ေတြရဲ႕ ေလာကပဲ။

သုတ္ေတြကို အခ်ိန္ကိုက္ တင္ပါးေပၚပန္းလိုက္တယ္။

 

လြန္းဆက္ႏိုးျမတ္
၂၄.၂.၁၆
ည ၁၁း၄၉ နာရီ